21 October 2017

சே குவாராவின் இறுதி நிமிடங்கள் : கிளையர் பூபையர், கார்டியன்

சேகுவாரா தன்னுடைய இறுதி நாள்களையும், நிமிடங்களையும் கழித்த இடங்களுக்கு கிளையர் பூபையர் என்பவர்  பயணித்து எழுதியுள்ள, கார்டியன் இதழில் வெளியான,  அனுபவக்கட்டுரையின் மொழிபெயர்ப்பு வடிவம் 
பத்திரிக்கை.காம் இதழில் (சே குவாராவின் 50 ஆவது நினைவு தினமான 9 அக்டோபர் 2017இல் வெளியானது).  
அதன் மேம்படுத்தப்படுத்தப்பட்ட வடிவத்தைப் பகிர்வதில் மகிழ்கிறேன், அவ்விதழுக்கு நன்றியுடன்.


--------------------------------
தென் பொலிவியா. வெள்ளையடிக்கப்பட்ட வீடுகள், புனிதத்தலமாக மாறிய பள்ளி வகுப்பு. இந்த பள்ளி வகுப்பில்தான் உலகின் மிகப்புகழ் பெற்ற புரட்சிக்காரரான எர்னெஸ்டோ சே குவாரா 50 ஆண்டுகளுக்கு முன் இதே அக்டோபர் மாதத்தில் கொல்லப்பட்டார்.

அப்போது 39 வயதான, அந்த அர்ஜென்டைனா நாட்டுப் புரட்சிக்காரர் 9 அக்டோபர் 1967இல் கொல்லப்பட்ட அந்த அறை தற்போது படங்களாலும், கொடிகளாலும், செய்திகளாலும், கொடிகளாலும், வாகன உரிமங்களாலும் அஞ்சலி செலுத்த வருகின்ற பார்வையாளர்களால் நிரப்பப்பட்டுள்ளது.

உலகின் பல பகுதிகளிலிருந்து லா ஹிகேரா என்ற அந்த கிராமத்திற்கு வருவோர் அதனை ஒரு யாத்திரைத் தலமாகக் கருதுகிறார்கள். (லா ஹிகேரா அருங்காட்சியகம், 8.00 மணி முதல் நடுப்பகல், மதியம் 2.00 முதல் 6.00 வரை, கட்டணம் 1 பவுண்டு).

பொலிவியப் படையினரால் சேகுவாரா பிடிக்கப்பட்ட இடத்திற்கு ரோலி கலார்சா மெனீசீஸ் என்ற பெயருடைய வழிகாட்டியுடன் நான் கிளம்பினேன். ரோலியின் தந்தை ஒரு செவிலியர் ஆவார். அவர் சமைபடா என்னுமிடத்தில் சேகுவாராவின் ஆஸ்துமாவிற்காக மருந்து கிடைக்க உதவியவர்.

லா ஹிகேராவின் வடக்கே மூன்று கிமீ தொலைவில் தொடர்ந்து கியூபிராடா டெல் சூரா பள்ளத்தாக்குப் பகுதி உள்ளது. அங்கிருந்து பனை மரங்களும், வாழை மரங்களும் நிறைந்திருந்த பகுதியின் வழியாக சுமார் ஒரு கிமீ நடந்து சென்றோம். அப்பகுதிதான் சேயின் தோழர்கள் அக்காலகட்டத்தில் ஒளிந்திருந்த இடமாகும். அங்கே ஒரு நினைவிடமும், பொலிவியப்படைகளால் பிடிக்கப்பட்டபோது காயப்பட்டிருந்த சே ஒளிந்திருந்த அத்தி மரமும் அங்கே இருந்தன. அவ்விடத்தில் ரோலி சில கோகோ இலைகளை சிதறவிட்டார். “சே குவாராவிற்கு நன்றி கூறுவதற்காக அவருடைய ஆன்மாவிற்கு நான் இந்த கோகோ இலைகளை அர்ப்பணிக்கிறேன்,” என்றார் அவர்.  “சே தனித்த குணமுடையவர்; அவருடைய முயற்சி தோல்வியே, இருந்தபோதிலும் அவர் தன் முயற்சியை தொடர்ந்து மேற்கொண்டார். நான் இங்கிருக்கும்போது என் மனதில் ஒரு அநீதி உணர்வு கிளர்ந்தெழுகிறது. சே குவாராவின் தோழர்களை எதிர்த்து நின்றவர்கள் 500 பேர்.”
அப்பள்ளத்தாக்கினைக் கடந்து நாங்கள் உயர்ந்த இடத்தில் 17 வீடுகள் அமைந்திருந்த இடத்திற்குச் சென்றோம். சேகுவாரா பிடிக்கப்பட்டு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட பாதையிலேயே இப்போது நாங்கள் சென்றோம்.  அங்குள்ள அனைத்துக் கட்டடங்களிலும சேகுவாராவின் முகங்கள் காணப்படுகின்றன. வண்ணமடிக்கப்பட்ட அவ்விடத்தில் 70 வயதான இர்மா ரோசடா என்ற பெண்மணியை அவருடைய எஸ்ட்ரெல்லா ஸ்டோரில்  சந்தித்தேன். அமெரிக்க உளவுப்படையால் தேடப்பட்டு, அப்பள்ளியின் அறையில் ராணுவ வீரர்களின் பாதுகாப்பில் இருந்த சேகுவாராவிற்கு கடலை சூப்பினை எடுத்துச் செல்லும்படி அவர்களால் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டவர் இந்த இர்மா. மதியம் 1.10 மணியளவில் அவர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.  “அப்பப்பா. எனக்கு ஒரே நடுக்கமாக இருந்தது. செம்மறியாட்டினைப் போல பெரிய தாடி வைத்திருந்ததால் அவரை முழுதாகப் பார்க்க முடியவில்லை.”


1966இல் சேகுவாரா மாறுவேடத்தில் பொலிவியா வந்தபோது அங்கிருந்த ஒரு விடுதியில் அறை எண்.504இல் தங்கினார். தற்போதும்கூட விடுதியில் கேட்டால் அவர் தங்கியிருந்த அறையைக் காட்டுவார்கள். அனைவருடைய ஆதரவைப் பெறவும், போராளிகளைத் திரட்டவும் பொலிவியாவின் தென் பகுதயில் அவரும் அவருடைய கொரில்லாக்களும் அங்கு தங்கியிருந்து ஆயத்தம் ஆயினர்.

அவர் கொல்லப்பட்ட 50ஆம் ஆண்டினை ஒட்டி அதிகமான சேயின் ஆதரவாளர்கள் வருவாளர்கள் என்று அப்பகுதியிலுள்ள இரு விடுதிகள் எதிர்பார்க்கின்றன. அப்போது ககாட்சிகளும், விவாதங்களும் அங்கு நடத்தப்படவுள்ளன. அந்த இடங்களைப் பார்க்கச் செல்வோருக்கு உதவி செய்ய வழிகாட்டிகளுக்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது.

சேகுவாராவின் உடல் லா ஹிகேராவிற்கு வடக்கே 60 கிமீ தொலைவில் உள்ள வல்லேகிராண்டேயிலுள்ள மருத்துவ மனைக்கு ஹெலிகாப்டர் வழியாக எடுத்துச்செல்லப்பட்டது. அது ஒரு சிறிய நகரம். அங்கு சேகுவாராவின் இறுதிப்பயணத் தடம் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.  அப்பகுதியில் சே தொடர்பான அதிகாரபூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ள மூன்று இடங்கள் பார்க்கப்பட வேண்டியனவாகும்.  அங்குள்ள மருத்துவ மனை இன்னும் செயல்பட்டுவருகிறது. ஒரு நாளைக்கு ஆறு முறை அப்பகுதிக்கு வழிகாட்டியோடு செல்லும் வகையில் வசதிகள் உள்ளன. 

அங்கிருந்த வழிகாட்டிகளில் ஒருவரான லியோ லினோ எங்களுடன் சேர்ந்துகொண்டார். வல்லேகிராண்டே மருத்துவ மனையின் பின் பகுதியில்தான் அடையாளம் காட்டப்படுவதற்காகவும் உலக ஊடகங்களின் பார்வைக்காகவும் சேகுவாராவின் உடல் வைக்கப்பட்டிருந்தது.  அங்குள்ள சுவரிலும், கழுவுமிடத்திலும் ஓவியங்கள் எழுதப்பட்டுள்ளன. உள்ளூர் மக்கள் அங்கு மெழுகுவர்த்தியினை ஏற்றி வைப்பதாகக் கூறுகின்றனர். தம் நோய் இவ்விடத்தில் குணமடைந்துவிடுவதாக மக்கள் நம்புகின்றனர். உயிரற்ற கண்கள் அந்த அறையில் உள்ளோரைக் கவனிப்பது போல இருக்கும் நிலை சே குவாரா உயிரோடு இருப்பதைப் போன்ற அதிசயத்தை அம்மக்களிடம் ஏற்படுத்துகிறது.  அதுவே மக்களின் இதுபோன்ற நம்பிக்கைக்குக் காரணமாகும். அந்தக் காட்சியைப் புகைப்படம் எடுத்தவர் பொலிவிய புகைப்பட நிபுணர் பிரெட்டி அல்போர்ட்டா என்பவராவார். 1968இல் கலை விமர்சகர் ஜான் பெர்கரின் இதனை இத்தாலிய நாட்டு ஓவியக்கலைஞரான ஆண்டிரியா மென்டேக்னா வரைந்த மரணித்த இயேசு என்ற ஓவியத்தோடு ஒப்பிடுகிறார்.

50 வருடங்களுக்கு முன் சேகுவாரா இறந்தபோதிலும் பொலிவியாவில் தற்போது அவருடைய பெயர் புனர்வாழ்வு பெற்றுள்ளது எனலாம். அனைவருமே சேகுவாராவை கதாநாயகராகப் பார்க்காவிட்டாலும்கூட வல்லேகிராண்டேயில் ஒவ்வொரு அக்டோபர் மாதத்திலும் அவரை நினைவுகூறும் வகையில் பல நிகழ்வுகள் நடத்தப்பெறுகின்றன. இவ்வருடமும் அவ்வாறு கொண்டாடப்படுகிறது.  ஒரு நிகழ்வில் கியூபாவின் முதல் துணை ஜனாதிபதியான மீகேல் டயஸ் கேனலும் கியூபாவில் தற்போது வாழும் சேகுவாராவின் நான்கு குழந்தைகளும் கலந்துகொள்வர்.  

எங்கள் பயணத்தில் மருத்துவமனையின் முன்னாள் பிணவறையாக இருந்த இடத்திற்கு நாங்கள் நுழையும்போது ரோலி, “இங்குதான் அவர்கள் சேகுவாராவின் கைகளைத் துண்டித்தனர்” என்று முணுமுணுத்தார். கைரேகை அச்சுக்காக ஒரு மருத்துவரால் சேகுவாராவின் கைகள் வெட்டப்பட்டன. பின்னர் அவை காணாமல் போய்விட்டன. பிணவறையிலிருந்து நாங்கள் திறந்த வெளிக்கு வந்தோம். சேகுவாராவின் பொலிவியா முகாமின்போது இறந்த தோழர்களுக்காக நடப்பட்டிருந்த நினைவுக் கற்களைக் கண்டோம். 1967இல் சேகுவாராவின் உடல் வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்தில், விமான ஓடுதளத்தை அடுத்துள்ள இடத்தில் கடந்த அக்டோபரில், சேகுவாரா அருங்காட்சியம் என்ற புதிய அருங்காட்சியகம் திறக்கப்பட்டது.
அந்த அருங்காட்சியகத்தில் சேகுவாரா மற்றும் அவருடைய போராட்டங்களைப் பற்றிய புகைப்படங்கள், போஸ்டர்கள், ஓவியங்கள் காணப்படுகின்றன. அதற்கு அருகில் அவருடைய உடல் இருந்த இடத்தில் கட்டப்பட்ட அடையாளப்படுத்தப்படாத கல்லறையில், 1990கள் வரை தோண்டியெடுக்கப்படாத இடத்தில், நினைவுக்கட்டடம் எழுப்பப்பட்டுள்ளது.

ரோலியிடம் நான் சேகுவாராவின் பொலிவியச் சோதனை தோற்றதற்கான காரணத்தைக் கேட்டபோது அவர்  “உள்ளூர் மக்கள் கொரில்லாக்களுக்கு உணவு வகைகளை விற்கப் பயந்தனர்.  டாலரைக் கண்டும் அவர்கள் பயந்தனர். தவிரவும் கொரில்லா எதிர்ப்பு உத்திகளுக்காக பொலிவிய படை வீரர்களுக்குப் பயிற்சி தருவதற்காக அமெரிக்கா ரால்ப் ஷெல்ட்டன் என்ற மேஜரை அனுப்பிவைத்திருந்தது.
அவர்கள் பயிற்சி பெற்ற இரண்டு வாரத்திற்குப் பின்னர் சேகுவாரா பிடிக்கப்பட்டார். பொலிவியத் தலைவர்களிடமிருந்து சேகுவாராவைக் கொல்வதற்கான ஆணை வந்தது. அவரைக் கொல்வதற்கான குறியீடு “அப்பாவிற்கு காலை வணக்கம் சொல்” என்பதாகும்.
50 வருடங்களுக்கு முன் சே இறந்தாலும் அவருடைய இருப்பை தக்க வைத்துள்ளார் ஈவா மொரேல்ஸ். சேயின் பெயர் பொலிவியாவில் எங்கும் உச்சரிக்கப்படுகிறது. : “சே, எப்போதையும்விட இப்போது மிகவும் நெருக்கமாக இருப்பதாகவே உணரப்படுகிறார்.”

இக்கட்டுரையின் மூலக் கட்டுரை :
Revoilutionary road : On the trail of Che Guevara's last days in Bolivia, Claire Boobbyer, Guardian   

சே குவாராவின் 50ஆவது நினைவு தினத்தன்று தி இந்து இதழில் வெளியான என் மொழிபெயர்ப்புக் கட்டுரை :
என்றென்றும் நாயகன் சே குவாரா, லாரன்ஸ் பிளைர், டான் காலின்ஸ், கார்டியன்

14 October 2017

The Hindu : 40 வருட வாசகனின் கடிதங்கள்

வலைப்பூவில் 200ஆவது பதிவு
எழுத்திற்குத் துணைநிற்கும் வலைப்பதிவர்கள், நண்பர்கள், உறவினர்கள், 
ஊடகத்துறை நண்பர்கள் அனைவருக்கும் மனமார்ந்த நன்றி.

The Hindu வாசகனாக வாசிப்பு அனுபவத்தை The Hindu   40 வருட வாசிப்பு என்ற பதிவில் 28 அக்டோபர் 2016இல் வலைப்பூவில் எழுதியிருந்தேன். அதில் இந்த வாசிப்புப் பழக்கமானது மொழி நடை, பயன்பாடு, உத்தி, அமைப்பு, ஒப்புநோக்கல் புதியனவற்றை தெரிந்துகொள்ளவேண்டும் என்ற ஆர்வம் என்பன போன்ற பல நிலைகளில் என்னை உயர்த்தியுள்ளதை அனுபவத்தில் கண்டதையும் குறிப்பிட்டிருந்தேன். 

1970களின் இடையில் The Hindu இதழை நான் வாசிக்க ஆரம்பித்தாலும், கடிதம் எழுத வேண்டும் என்ற எண்ணம் அக்காலகட்டத்தில் என்னுள் தோன்றவில்லை. வாசிப்புக்கே முக்கித்துவம் கொடுத்தேன். எந்த செய்தியை முதலில் படிப்பது, எப்படி புரிந்துகொள்வது என்ற உத்திகளை அறிய ஆரம்பித்தேன்.

1983இல் முதன்முதலாக வங்கித்தேர்வில் கடைபிடிக்கப்படுகின்ற முறை தொடர்பாக அதில் உள்ள சிரமங்களைக் குறிப்பிட்டு, The Hindu மற்றும் Indian Express இதழ்களுக்குக் கடிதம் எழுதினேன். அவற்றில் நான் எழுதிய கடிதம் Indian Express இதழில் வெளியானது. அதே பொருளில் மாயவரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அப்போது The Hindu இதழில் கடிதம் எழுதியிருந்ததைக் கண்டேன். நான் வாசிக்கும் இதழில் கடிதம் வரவில்லையே என்ற குறை மனதில் தோன்றியது. 

ஆரம்பத்தில் தட்டச்சிட்டு கடிதங்களை அனுப்பினேன். பின்னர் அஞ்சலட்டையில் எழுதியோ, தட்டச்சிட்டோ அனுப்ப ஆரம்பித்தேன். அண்மைக்காலமாக மின்னஞ்சலில் அனுப்பிவருகிறேன். பொதுவாக நான் அனுப்பி வெளியாகின்ற கடித நகல்களை மட்டுமே பாதுகாத்து வருகிறேன். அவ்வகையில் அப்போது நான் அனுப்பிய கடிதம் இதோ. 
இரு இதழ்களுக்கும் நான் அனுப்பிய கடிதம்

தொடர்ந்து வாசகர் கடிதங்களை எழுத ஆரம்பித்தேன். அப்போது செவ்வாய்க்கிழமைகளில் வெளியான Know Your English பகுதிக்கு 'cre'me de la cre'me' என்ற சொல்லுக்கான பொருளைக் கேட்டு எழுதியிருந்தேன். நான் கேட்ட கேள்விக்கான மறுமொழி 19 செப்டம்பர் 1989இல் வெளியானது.  அடுத்து இதே பத்தியில் (Coffee Table Book, 15 டிசம்பர் 1998), (Kafkaesque, 22 ஆகஸ்டு 2000)(Mouse jornalism, 14 மார்ச் 2006)  போன்ற சொற்களுக்கான பொருள்களை அறியும் வாய்ப்பினைப் பெற்றேன்.
The Hindu இதழில் வெளியான முதல் பதிவு, 19 செப்டம்பர் 1989
  • நவம்பர் 1990இல் The Hindu மாணவர்களுக்காக Young World என்ற இதழை முதன்முதலாக அறிமுகப்படுத்தியபோது அதனைப் பாராட்டி எழுதினேன். The Hindu அலுவலகத்திடமிருந்து எனக்கு 19.12.1990 நாளிட்ட கடிதம் வந்தது. அது நான் பெற்ற முதல் கடிதம்.  "Dear Jambulingam, Thank you for writing to us. Your views are valuable and we will be happy if you continue to correspond with us. We hope you will continue to enjoy Young World. Happy Reading!....Yours sincerely, (Sd) Nirmala Lakshman, Deputy Editor"   
  • நவம்பர் 1991இல் Young World  முதலாண்டை நிறைவு செய்தபோது அவ்விதழில் வெளியானவற்றைப் பாராட்டி (World play, Crayon corner, Eureka, Do it yourself, Spaced out, Discovery, Crossword, Mind quiz, Prof Doodles, Batman, News on India and outside and other columns) எழுதினேன். அவர்களிடமிருந்து நன்றிக்கடிதம் வந்தது. அடுத்து 13 பிப்ரவரி 1993, 20 மார்ச் 1993 ஆகிய நாள்களில் Young Worldஇல் வெளியான கட்டுரைகளைப் பற்றிய என் கடிதங்கள் வெளியாயின. 
  • 1999 நவம்பர் வாக்கில் இதழில் வண்ணப்படங்களுடன் செய்தி சென்னைப்பதிப்பில் வெளியானதை அறிந்து பாராட்டி எழுதினேன். அப்போது "...It is hoped that The Hindu will be in colour in other centres too at early date" என்று மறுமொழி வந்தது. 
  • 30 ஆகஸ்டு 2000இல் இணைப்பு (Opportunities) வண்ணமாக வெளிவந்தபோது பாராட்டி எழுதினேன்.
  • நான் எழுதிய வாழ்வில் வெற்றி என்ற நூல் New Arrivals பகுதியில் 22 அக்டோபர் 2002இல் வெளியானபோது நான் அதிக மகிழ்ச்சியடைந்தேன். 
  • 13 டிசம்பர் 2007இல் The Hindu இதழில் முதன்முதலாக முதல் பக்கம் முழு விளம்பரம் வந்திருந்தது. இவ்வாறான விளம்பரங்கள் ஏற்புடையதல்ல என்று கூறி நான் எழுதிய கடிதத்தைப் பற்றி Readers' Editor தன் பத்தியில் விவாதித்திருந்தார். இதுதொடர்பாக அவர் விவாதித்தபோது என் கடிதத்தினையே முதன்முதலாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார்.
The Hindu நாளிதழில் வெளியான கடிதங்களில் சிலவற்றை வெளியான நாள் விவரத்துடன் கீழே தந்துள்ளேன். அவற்றுள் The Hindu இணைப்புகள் மற்றும் வடிவமைப்பில் மாற்றம், சுற்றுச்சூழல், கலை, அரசியல், சமூகம், வாசிப்பு போன்றவை தொடர்பாக வெளியான கடிதங்கள் அமையும்.
தாஜ்மகால், 4 ஜனவரி 1999

 வடிவமைப்பில் மாற்றம், 20 ஏப்ரல் 1999

அரசியலுக்கு வயது  தடையல்ல, 5 ஆகஸ்டு 2000

தாராசுரம் கோயில், 25 அக்டோபர் 2002

125ஆம் ஆண்டு நிறைவு, 29 ஆகஸ்டு 2003

கும்பகோணத்தில் பௌத்த சான்று, 11 ஆகஸ்டு 2006

முதல் பக்க முழு விளம்பரம், 11 ஆகஸ்டு 2006


மேற்கண்ட வாசக ஆசிரியரின் பத்தியில் என் கருத்து
தமிழில் தல புராணங்கள், 24 பிப்ரவரி 2008

இந்திரா காந்தி மறைவு 25 ஆண்டுகள் நிறைவு, 3 நவம்பர் 2009

சுற்றுச்சூழல் தொடர்பாக 45 நாடுகளில் 56 நாளிதழ்கள் வெளியிட்ட 
ஒரே தலையங்கம், 9 டிசம்பர் 2009
தஞ்சாவூர் பெரிய கோயில் 1000ஆவது ஆண்டு விழா,
29 டிசம்பர் 2009
தஞ்சாவூர் பெரிய கோயில் கட்டடக்கலை,
17 ஜனவரி 2010

ஆத்தாக்களைப் பற்றிய கட்டுரை, 20 ஏப்ரல் 2010
நாளிதழைப் பற்றி குஷ்வந்த் சிங்கின் கடிதம், 21 அக்டோபர் 2011
காமராஜர் திட்டம், 31 ஆகஸ்டு 2012

தி இந்து ஆசிரியர் இயற்கையெய்தியபோது, 22 செப்டம்பர் 2012
 வடிவமைப்பில் மாற்றம், 2 ஜுலை 2013
தந்தி சேவை, 21 ஜுலை 2013
வாசக ஆசிரியர் பத்தாண்டு நிறைவு, 2 மார்ச் 2016
 வடிவமைப்பில் மாற்றம், 18 பிப்ரவரி 2017


வடிவமைப்பில் மாற்றம், 27 பிப்ரவரி 2017
மேற்கண்ட வாசக ஆசிரியரின் பத்தியில் என் கருத்து
1983இல் வாசகர் கடிதம் எழுதத் தொடங்கியபோது இருந்ததைவிட என் எழுத்தில் மாற்றம் இருப்பதை அனுபவம் மூலம் உணர்கிறேன். ஆரம்பத்தில் நான் எழுதிய கடிதங்கள் பெரும்பாலும் பாராட்டு என்ற நிலையிலேயே அமைந்திருந்தன. தொடர்ந்து எழுதிய பழக்கமானது கூடுதல் செய்திகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் ஒரு உத்தியை எனக்குத் தந்தது. 1993இல் பௌத்த ஆய்வில் ஈடுபட ஆரம்பித்தபோது வாசிப்பு, களப்பணி என்ற நிலையில் என் எழுத்து நிலையிலும் மாற்றம் வருவதைக் கண்டேன். வாசகன் என்ற நிலையையும் தாண்டி ஆய்வாளனாக பல கருத்துகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் தளமாக The Hindu எனக்குத் துணைநின்றது.  

ஆரம்பத்தில் வடிவமைப்பில் மாற்றம் கொண்டுவரப்பட்டபோது நான் அதனை ரசித்தேன். என் இரு மகன்களும் (பாரத், சிவகுரு) அவர்களுடைய பள்ளிக்காலம் தொடங்கி இவ்விதழின் வாசகர்களாயினர். அவர்களுக்கு ஆரம்ப கால வடிவமைப்பு மாற்றத்தில் உடன்பாடில்லை. ஆனால் போகப்போக அதில் வரும் மாற்றத்தை அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்ள ஆரம்பித்தனர். மாறாக, அண்மைக்கால வடிவமைப்பு மாற்றங்களை என்னால் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. இருப்பினும் செய்திகளைத் தரும் விதம், நம்பகத் தன்மை உள்ளிட்ட பல கூறுகளில் வாசிக்கத் தொடங்கிய காலம் முதல் இன்று வரை இவ்விதழ் தனித்து நிற்பதை வாசகனாக என்னால் உணரமுடிகிறது. நன்றி, The Hindu.

English abstract:
The Hindu: Selected letters from a four decade old reader
As a four decade old reader of The Hindu I feel happy to share some my published letters in the issue. The reading practice led me to writing practice. The newspaper made me to improve myself from being a reader to a scholar and helped me to discuss on various topics. 

11 October 2017

ஏடகம் : வாழ்க, வளர்க

ஏடகம், தஞ்சாவூரில் 8 அக்டோபர் 2017 அன்று உதயமானது. வரலாற்றறிஞர் முதுமுனைவர் குடவாயில் பாலசுப்ரணியன் அவர்கள் குத்துவிளக்கேற்றி அகத்தின் செயல்பாடுகளைத் துவக்கிவைத்தார். இலக்கியம், வரலாறு, சுவடியியல் என்ற பல துறைகளில் பெரும் பங்களிப்பினை வழங்கவுள்ள ஏடகம் அமைப்பின் தொடக்க விழாவினைக் காண நண்பர்களும் அறிஞர்களும் அதிகமான எண்ணிக்கையில் வந்திருந்தனர். 
ஞாயிறு முற்றம் முதல் சொற்பொழிவு நிகழ்வு

முதற்கட்டமாக, ஏடகத்தின் பிரிவாக ஞாயிறு முற்றம் அமைப்பின் முதல் பொழிவு ஆரம்பமானது. திரு மணி.மாறன் (9443476597, 8248796105) வரவேற்புரை நிகழ்த்தினார். ஏடகம் ஆற்றவுள்ள பணிகளை அவர் எடுத்துரைத்தார். 

பேராசிரியர் கோ.விஜயராமலிங்கம் (தலைவர், பணி நிறைவு, வணிகவியல் துறை, திரு புட்பம் கல்லூரி)  தலைமையுரையாற்ற ஆடிட்டர் திரு டி.என்.ஜெயகுமார், திரு சி.அப்பாண்டைராஜ், திரு எம்.வேம்பையன் உள்ளிட்டோர் வாழ்த்துரை வழங்கினர். இந்நிகழ்வில் வாழ்த்துரை வழங்கும் பேறு எனக்கும் கிடைத்தது.திரு பி.கணேசன் நன்றியுரையாற்றினார்.

வரலாற்றுப்பேரறிஞர் குடவாயில் பாலசுப்ரமணியன் "காவிரியுடன் ஒரு பயணம்" என்ற தலைப்பில் ஒளி ஒலிக்காட்சியுடன் சிறப்புரையாற்றினார். காவிரியின் தொடக்கம் முதல் அது கடலில் கலக்கும் பூம்புகார் வரை அதன் முக்கியத்துவத்தை எடுத்துரைத்தார். இலக்கியங்கள், கல்வெட்டுகள் பிற சான்றுகளைக் கொண்டு காவிரியின் பயணத்தை அவர் பகிர்ந்தபோது காவிரித்தாயின் பெருமையினை உணரமுடிந்தது. வந்திருந்த விருந்தினர்களும், பார்வையாளர்களும், ஆய்வாளர்களும், அறிஞர்களும், ஊடகவியல் நண்பர்களும் மிகவும் ஆர்வமாகக் ஈடுபாட்டோடு கலந்துகொண்டனர். சிறிய மழைத்தூறல் இருந்தபோதிலும் விழா மிகவும் அமைதியாகவும் சிறப்பாகவும் நடைபெற்றது.

நன்றி : தினமணி, 9 அக்டோபர் 2017

நன்றி : தினமணி, 9 அக்டோபர் 2017
விழா அழைப்பிதழை வித்தியாசமாக வடிவமைத்திருந்தார் திரு. மணி. மாறனின் மாணவர் திரு ஜெயப்பிரகாஷ். நண்பர் திரு கரந்தை ஜெயக்குமார் விழா நிகழ்வினை சுருக்கமாக முகநூல் பக்கத்தில் பதிந்திருந்தார்.   


நன்றி : திரு ஜெயப்பிரகாஷ் 

நன்றி : திரு கரந்தை ஜெயக்குமார்
நண்பர் மணி.மாறனின் தன்விவரக்குறிப்பு அவர் எழுதியுள்ள கட்டுரைகளையும், நூல்களையும் பட்டியலிடுகிறது. தமிழ், வரலாறு, நூலகவியல், சுவடியியல் உள்ளிட்ட பல துறைகளில் தன்னுடைய முத்திரையைப் பதித்துவருகின்ற அவர் எடுத்துள்ள முயற்சி மிகவும் பாராட்டத்தக்கதாகும்.  


ஒவ்வொரு மாதமும் இரண்டாம் ஞாயிறன்று ஞாயிறு முற்றம் சொற்பொழிவு நடைபெறும் என்று அவர் தெரிவித்தார். ஏடகத்தின் பணி சிறக்க மனம் நிறைந்த வாழ்த்துகளைத் தெரிவிப்பதில் மகிழ்கின்றேன். 

09 October 2017

என்றென்றும் நாயகன் சே குவாரா : லாரன்ஸ் பிளைர், டான் காலின்ஸ்

பொலிவியாவில் சேகுவாராவின் மரணத்திற்கு 50 வருடங்களுக்குப் பின்னரும் இன்னும் சர்ச்சையிலேயே அவருடைய மரபுப்பண்பு  : 
லாரன்ஸ் பிளைர், டான் காலின்ஸ், கார்டியன்
கட்டுரையின் சுருக்கமான என் மொழிபெயர்ப்பு
இன்றைய தி இந்து நாளிதழில், அவ்விதழுக்கு நன்றியுடன்

நவம்பர் 1966, நடுத்தர வயதுடைய, உருகுவே நாட்டைச்சேர்ந்த வணிகரான அடோல்போ மேனா கான்சாலெஸ்  பொலிவியாவிலுள்ள லா பாஸ் என்னுமிடத்திற்குச் செல்கிறார். பனிசூழ்ந்த உயர்ந்த இல்லுமானி மலையை ரசித்துக்கொண்டிருக்கும்படி அதன் எதிரே அமைந்துள்ள ஒரு விடுதியில் தங்குகிறார். கண்ணாடியில் தன்னைத்தானே புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்கிறார், சற்று பருத்த உடம்பு, வழுக்கைத்தலை, வாயில் எரிந்துகொண்டிருக்கும் சுருட்டுடன். உண்மையில் அவர் அர்ஜன்டைனாவில் பிறந்த புரட்சிக்காரரான, கியூபாவில் அமெரிக்க ஆதரவுடன் நடைபெற்ற புரட்சியை ஒடுக்கிய, ஐக்கிய நாடுகள் சபையிலிருந்து அமெரிக்காவிற்கு தன் செய்தியை விடுத்த, மார்க்சீயக் கோட்பாடுகளைப் பற்றியும் கொரில்லா போர்முறையைப் பற்றியும்  எழுதிய, உலகெங்கிலும் சோசலிசத்தைப் பரப்ப விரும்பிய சே குவாரேவே தவிர, வேறு யாருமல்ல. 
சே குவாரா உயிருடன் உள்ள கடைசி புகைப்படம், அவர் கொல்லப்படும் சில வாரங்களுக்கு முன் எடுத்தது (வலது புறம் அமர்ந்த நிலையில்)
11 மாதங்கள் கழித்து. அவருடைய மற்றொரு உருவம் கொண்ட புகைப்படம் உலகமெங்கும் அனைவராலும் பார்க்கப்படுகிறது. ஒரு படுக்கையில், உயிரற்ற அவரது உடல், தலை முடி கலைந்த நிலையில், கண்கள் முழுமையாகத் திறந்த நிலையில். அமெரிக்க உளவுத்துறை அவரது மரணத்தை அறிவிக்கிறது. அழுக்காகவும், ரத்தமாகவும் இருந்த அவரது உடலை சுத்தம் செய்ய உதவிய செவிலியரான சுசானா ஒசிநாகா கூறுகிறார் : “அவர்கள், அவரைப் பார்க்க இயேசுவைப் போல இருப்பதாகக் கூறினர்,” ”மக்கள் அவரை இன்னும் புனித எர்னெஸ்டோ என்று கருதி வழிபடுகிறார்கள். அவர்கள் கூறுகிறார்கள் அவர் இன்னும் அதிசயங்களை நிகழ்த்திக்கொண்டிருக்கிறார் என்று”. அடுத்த திங்கள்கிழமை, 9 அக்டோபர் 2017, அவர் கொலை செய்யப்பட்ட 50ஆம் ஆண்டு. இதனை நினைவுகூறும் வகையில்  ஈவோ பொலிவிய அதிபரான மொரேல்ஸ், ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புக்கான குரலை எழுப்புவது உள்ளிட்ட  பல நிகழ்ச்சிகளை நடத்தவுள்ளார்.

1965இல் காங்கோவின் தோற்றுப்போன பயணத்திற்குப் பின் சே பொலிவியாவை தன் போராட்டக் களமாகக் கொள்கிறார்.   1960களில் எதனையும் சாதிக்கலாம் என்ற சூழல் அமைந்திருந்தது. இருந்தபோதிலும் சேயும் அவரது 47 பேர் கொண்ட படையும் நான்சாகுவா பகுதிக்கு வந்தபின் அனைத்தும் எதிர்பார்த்ததற்கு மாற்றாக அமைந்தது. அவர்களுக்கு கியூபாவுடனான ரேடியோ இணைப்பு கிடைக்கவில்லை. தேவைப்படுகின்ற பொருள்களின் வரத்து குறைந்தது. அனைவரும் நோயினாலும், கொடிய பூச்சிகளாலும் பாதிக்கப்பட்டனர்.

சே பொலிவியாவில் இருப்பதை மோப்பம் பிடித்துவிட்டது அமெரிக்கா. அவருடைய படையிலிருந்த வீரர்களில் பாதிக்கு மேற்பட்டோர்  கொல்லப்பட்டனர். மற்றவர்கள் தம் முயற்சியில் முயன்று தோற்றனர். ஆஸ்துமாவால் பாதிக்கப்பட்ட சே, ஒரு கழுதை மீது பயணித்து லா ஹிகேரா என்ற கிராமத்தை அடைந்தார்.  அப்பகுதியில் இருந்த ஒரு விவசாயி அவர்களுக்கு இந்த செய்தியைத் தெரிவித்துவிட்டார். துப்பாக்கிச்சண்டைக்குப் பிறகு ஒரு குண்டு சே ஒரு பெட்டியில் வைத்திருந்த சிறு துப்பாக்கிகளை அழித்தது. காயப்பட்ட சே, 28 வயதான கேரி பிராடோ என்ற அமெரிக்க படைத்தளபதியால் பயிற்சி பெற்ற படையிடம் சரணடைந்தார்.

 சேகுவாராவைப் பிடித்த காரி பிராடோ 
 “சுடாதீர்கள், நான்தான் சே. நான் உயிருடன் இருந்தால் உங்களுக்கு இன்னும் பயனாக இருக்கும்,” என்று சே கூறியதாகச் சொல்லப்படுகிறது.  

கார்டியன் இதழுக்கு அளித்த பேட்டியில் பிராடோ அப்போது நடந்ததை நினைவுகூர்ந்தார். “அவர் அழுக்காகவும், களைத்துப் போயும் இருந்ததைக் கண்டு நான் பரிதாபப்பட்டேன்,” என்றார் பிராடோ. “அவர் ஒரு ஹீரோ என்று உங்களால் நினைத்துப் பார்க்கமுடியாது, எவ்விதத்திலும்.”

சேயையும், அவரது தோழர்களையும் லா ஹிகேராவில் இருந்த ஒரு பள்ளி வீட்டிற்கு அழைத்துச்சென்று தனித்தனி அறைகளில் அடைத்தனர்.  பிராடோ அப்போது சேயுடன் பேசியதாகவும், அவருக்காக உணவு, காபி, சுருட்டுகளைக் கொண்டு வந்து தந்ததாகவும் கூறினார். “நாங்கள் அவரை மிகவும் மரியாதையுடன் நடத்தினோம். வீரர்கள் கொல்லப்பட்ட போதிலும்கூட அவர் மீது எங்களுக்குக் கோபமில்லை,” என்றார் அவர்.

என்னை என்ன செய்யப்போகின்றீர்கள் என்று சே கேட்டபோது பிராடோ சேயிடம் சாந்தா குருஸ் என்னுமிடத்தில்  நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்கு அவர்  உட்படுத்தப்படுவார் என்றும் கூறினார். “அதைக் கேட்ட அவர் நீதிமன்றத்தில் தனக்கு ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கும் என்ற எண்ணினார்,” என்றார் பிராடோ. ஆனால் விசாரணை நடைபெறவில்லை. அடுத்த நாளே பிராடோவுக்கு அவரைத் தீர்த்துக்கட்டும்படி ஆணை வந்துவிட்டது.

அந்த பொறுப்பினை 27 வயதான  ராணுவ சார்ஜென்டான மாரி டெரான் தானே முன்வந்து ஏற்றுக்கொண்டார். மெசின் துப்பாக்கியினைக் கொண்டு இரண்டே சூட்டில் சேயின் வாழ்க்கையை அவர் முடித்தார். பின்னர் அவரது உடலை அருகிலிருந்த வாலேகிராண்டே என்னுமிடத்திற்கு ஹெலிகாப்டரில் எடுத்துச் சென்றனர். தொடர்ந்து உலக ஊடகங்களுக்கு முன்பாக கைகளற்ற அவருடைய உடல் காட்சிப்படுத்தப்பட்டது. அவருடைய தோழர்கள் அடையாளமிடப்படாத கல்லறைகளில் புதைக்கப்பட்டனர். சுமார் 30 வருடங்கள் அவர்களைப் பற்றி எவ்வித விவரமும் அறிவிக்கப்படவில்லை.

செயின் கொலையில் தனக்கு எவ்வித பங்கும் இல்லை என்ற பிராடோ, அவ்வாறான நடத்தைகள் அக்காலகட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டன என்றார்.

கொல்லப்பட்ட அடுத்த நாள் சேகுவாராவின் உடல் பொலிவியாவில் வல்லேகிராண்டே என்னுமிடத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டிருத்தல்

 

“அவர் கொல்லப்பட்டது கண்டிக்கத்ததக்கதே. ஆனால் அப்போது நடந்தனவற்றை நினைத்துப் பார்க்கவேண்டும்…..அக்காலகட்டத்தில் அது நியாயப்படுத்தப்பட்டது,“ என்றார் அவர். சேயின் தோழர்கள் துப்பாக்கிக்குண்டுகளால் சுடப்பட்ட இடத்தில் சுவடுகள் உள்ளன. சே அடைக்கலம் புகுந்த பாறாங்கல்லில் இப்போது ஓவியங்கள் வரைந்து வைக்கப்பட்டுள்ளன.  

அதிகமாக வளர்ந்துள்ள பசுமையான செடிகளுக்கிடையே விவசாயக் கருவிகள் துருப்பிடித்த நிலையில் உள்ளன. சே தன்னுடைய நாட்குறிப்பில் குறிப்பிட்டுள்ள, ஒரு வயதான மூதாட்டியின் அழிந்த நிலையிலான குடிசை, பொலிவியாவின் சென்ட்ரல் பேங்கில் தற்போது பாதுகாக்கப்படுகிறது. 75 குடும்பத்தார் வசித்து வந்த இந்த கிராமத்தில் தற்போது கிட்டத்தட்ட 15 குடும்பத்தார் வசித்து வருகின்றனர். 

“எங்களிடம், அவர்கள் பெண்களைக் கற்பழிப்பார்கள், குழந்தைகளைத் திருடுவார்கள், அனைத்து முதியவர்ளையும் கொன்றுவிடுவார்கள் என்று எங்களிடம் கூறப்பட்டது.” என்று 1967இல் 15 வயதான, புதிதாகத் திருமணமான கிரெசென்சியா சாராட்டே நினைவுகூறுகிறார்.

அக்காலத்தில் விரோதமான உணர்வு பரவியிருந்த போதிலும்கூட, 50 வருடங்களுக்கு முன்பாக சே அங்கு இருந்ததால் லா ஹிகேரா என்ற அவ்விடத்திற்கு புதிய வாழ்க்கைக் கிடைத்தது. அரை டஜன் உணவு விடுதிகள் அக்கிராமத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்டன. “சே மட்டும் இங்கு வந்திருக்காவிட்டால், எங்களுக்கு வேலை கிடைத்திருக்காது,” என்கிறார் சே கொலை செய்யப்பட்ட இடமான, தற்போது புதுப்பிக்கப்பட்ட பள்ளிவீட்டின் பொறுப்பாளர்களில் ஒருவர். 

உள்ளே எங்கு பார்த்தாலும் உலகெங்கிலுமிருந்து வரும் யாத்ரீகர்கள் எழுதி வைத்துள்ள அஞ்சலிகள் காணப்படுகின்றன.  சேயின் உடல் கிடத்தப்பட்டிருந்த இடத்திற்கும், அவரும் அவருடைய தோழர்களும் புகைப்பட்ட இடங்களுக்கும் சுற்றுலா வழிகாட்டிகள் பயணிகளை அழைத்துச் சென்று வருகின்றனர்.

லா ஹிகேரா மற்றும் வல்லேகிராண்டேக்கு 9 அக்டோபர் 2017 அன்று 10,000க்கும் மேற்பட்டோர் வந்து பார்வையிடுவார்கள் என்றும் அவர்களில் சமூக ஆர்வலர்கள், உள்ளூர் தலைவர்கள், கியூப அலுவலர்கள், சேயின் குழந்தைகள் உள்ளிட்டோர் அடங்குவர் என்றும் கூறப்படுகிறது.  

பொலிவியாவிலுள்ள வல்லேகிராண்டேயில் சேகுவாராவின் நினைவுச்சின்னம்
பயன்படுத்தப்படாத விமான ஓடுதளம் விழாக்காலக் கொண்டாட்டமாக அமைக்கப்படுகிறது. புதிதாக கட்டப்பட்ட சே குவாரா பண்பாட்டு மையம் புதுப்பொலிவு பெறுகிறது. கியூப மருத்துவரும், செவிலியரும் சே தொடர்பான நினைவுச்சின்னங்களில்  புதிதாக வண்ணம் பூசிக்கொண்டிருக்கின்றனர். ஊரே விழாக்கோலம் பெறுகிறது.


சேயின் உடல் பகுதியை கண்டுபிடிக்க உதவிய குழுவில் ஒருவரான, உள்ளூர் வழிகாட்டியான கோன்சாலோ கஸ்மேன் கூறுகிறார். “அப்போது எனக்கு சே யாரென்று தெரியாது. கியூபாவின் விசாரணைக் குழுவினர் எங்களிடம் கூறினர், ‘இப்போது நீங்களும் வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாக மாறிவிட்டீர்கள் என்று,’” அவர் தொடர்கிறார். “எங்களைப் பொறுத்தவரை அவர் ஒரு ஹீரோதான் “.

நன்றி : Che Guevara's legacy still contentious 50 yearsafter his death in Bolivia, Guardian [கட்டுரையாசிரியர்கள் : லாரன்ஸ் பிளைர் (லா ஹிகேரா) மற்றும் டான் காலின்ஸ் (சாந்தா க்ரூஸ்)], கார்டியன்

என்றென்றும் நாயகன் சே குவாரா, தி இந்து, 9 அக்டோபர் 2017