நூல் அறிமுகம்
நாட்டார் தெய்வங்களும் படையல்களும்: தமிழர் வழிபாட்டில் உணவு என்ற இந்நூல் 53 கட்டுரைகளைக் கொண்டதாகும். நூலின் தொகுப்பாசிரியரான பக்தவத்சல பாரதி, “தமிழகத்தில் நாட்டார் வழிபாடு மிகவும் விரிந்த தன்மைகளுடன் காணப்படுகிறது. பெருங்கற்காலத்தில் தோன்றிய சில நம்பிக்கைகள்கூட இன்றைய வழிபாட்டு மரபில் தொடர்வதைக் காண்கிறோம். எண்ணற்ற தெய்வங்கள், அவைசார்ந்த தொன்மங்கள், புராணங்கள், ம்கிமைக் கதைகள், வழிபாட்டு முறைகள், சடங்குகள், பிற ஆற்றுகைகள், நோன்பு, நேர்ச்சை, படையல், கொடை விழாக்கள், பிற நம்பிக்கைகள், கூத்து சமர்ப்பணங்கள், கலையாடல்கள் என அனைத்தும் ஓர் உயிரிபோல் ஒன்றிணைந்து இயங்குகின்றன. இந்த இருத்தலையும் இயங்கியலையும் களத் தரவுகளோடு இக்கட்டுரைகள் பேசுகின்றன. இத்தொகுப்பின் தனிச்சிறப்பு இதுவெனலாம்” என்று முன்னுரையில் குறிப்பிடுவதன் மூலமாக நூலின் சாரத்தையும், ஆழத்தையும் உணர்ந்துகொள்ளமுடிகிறது.
பட்டறிவின் பயனாகவும், களப்பணி மூலமாகவும் ஆழமான தேடல், பரந்துபட்ட பார்வை, நுணுகிநோக்கும் இலக்கு, சமுதாய விழுமியங்களை வெளிக்கொணரவேண்டும் என்ற வேட்கை உள்ளிட்ட பல கோணங்களில் கட்டுரையாளர்கள் அரிதின்முயன்று படைப்புகளை அளித்துள்ளதை ஒவ்வொரு கட்டுரையை வாசிக்கும்போதும் உணரமுடிகிறது. ஆய்வாளர்கள், ஆசிரியர்கள், இதழாசிரியர்கள், பிற துறை வல்லுநர்கள், மருத்துவர்கள் எனப் பல்வேறு நிலைகளில் உள்ளோர் தம்முடைய முழு ஈடுபாட்டையும் உட்படுத்தி கட்டுரைகளை உருவாக்கியுள்ளனர். கட்டுரையாளர்கள் விவாதிப்பனவற்றிலிருந்து சிலவற்றைக் காண்போம்.
“இன்றைய இந்து மதமானது இந்தியாவில் பல முக்கிய வழிபாட்டு மரபுகளை இணைத்துக்கொண்டுள்ள ஒரு கூட்டு வடிவமாகும். சைவம், வைணவம், சாக்தம், ஸ்மார்த்தம் முதலான இன்னும் சில மார்க்கங்களை ஒன்றுசேர்த்துக்கொண்டதாகும். மிகச் சுருக்கமாகச் சொன்னால் வேத மரபும் திராவிட மரபும் இணைக்கப்பட்ட ஒரு கூட்டு வடிவம் எனலாம்…இந்து, இந்தியா எனும் அடையாளங்களை ஆவணமாக்கியது ஆங்கிலக் காலனியம்தான். அவையே இந்தத் தேசத்துக்கும் மதத்துக்குமான பெயராகிவிட்டது….காலனியாட்சியில்தான் இந்து எனும் அடையாளம் ஆவணமாக்கிப் பரப்பப்பட்டது.” (பக்.23-24)
“…பெரும்பாலும் அம்மன் கோயில்களில் மாவிளக்கு எடுப்பது மரபு. சில வைணவக் கோயில்களிலும் மாவிளக்கு போடும் பழக்கம் உள்ளது.” (ப.65)
“தமிழர் பண்பாடு சுவையானது. எதிர்பாராத வியப்புகளை உடையது. சான்றுக்கு ஒரு கோயிலை எடுத்துக்காட்ட முடியும். திண்டுக்கல்லில் கோயில் கொண்டுள்ள மாமுண்டி ஆகிய மகாமண்டி கோயில் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும். வலது புறம் இருப்பது மாமுண்டி கருப்புத் தெய்வம். ஆடு முதலியன பலியிட்டுப் படையல் இடுவது. கோயிலின் இடது புறம் இருப்பது பெருமாள் தெய்வம். நாமம் சாற்றி வைணவ மரபுகளுக்கு ஏற்ப வழிபாடு நடத்தப்படும். இவ்வாறான ஒரு தேய்ந்த வடிவத்தை அழகர் கோயிலில் காணலாம்.” (ப.79)
“…பொதுவாக நம்முடைய சமயப் பண்பாட்டில் சப்தகன்னியர் நீர்நிலைகளோடு இணைந்திருப்பவர்களாக உள்ளனர். மாரியம்மனும் மழைவளம் தருகின்ற தெய்வமாக விளங்குகின்றாள். மேலும் நாட்டார் மரபில் மாரியம்மன் ஏழு கன்னிகளில் ஒருவராகவும் கருதப்படுகிறாள். எனவேதான் முத்துமாரியம்மன் கோயில் விழாவில் தெய்வ வேடம் பூண்ட ஏழு சிறுமியருக்கு எச்சில் மாவிளக்கு எடுக்கும் முதல் உரிமை வழங்கப்படுகிறது எனலாம்…” (ப.179)
“சங்ககாலப் பேய் மகளிர் கொற்றவைக்குக் கூழ் சமைத்துப் படைத்துத் தின்னும் செயலுக்கு எவ்வாறு உயிர் வளம், கருவளம் வேண்டுதல் அடிப்படையானவையாக இருந்துள்ளனவோ அவ்வாறேதான் கொற்றவையின் மறுவடிவாக வழிபடப்பெறும் காட்டேரிக்குரிய படையலில் இடம்பெறும் உணவுகளும் வாழ்க்கைக்குரிய வளத்தைக் குறிப்பாகக் கருவளப் பெருக்கத்தை-உயிர்வளப்பெருக்கத்தை வேண்டி இடம்பெறுகின்றன..…” (ப.185)
“தமிழகத்தின் பல சிற்றூர்களிலுள்ள வீட்டுக்கொல்லைகளில் செங்கற்கள் இரண்டினைச் சாய்ந்த நிலையில் நிறுத்தி, அதனுள் ஓர் அகல் விளக்கை ஏற்றிப் பேச்சாயி என்னும் தெய்வத்தை மக்கள் வழிபடுவதைக் காணலாம்…வீட்டுத்தெய்வத்துக்குச் சைவப் படையலும் பேச்சாயிக்கு அசைவப் படையலும் தனித்தனியே படைக்கப்படுகிறது.…” (பக்.193, 200)
“…இறைவன், உணவு, மனித வாழ்வு என்ற மூன்றும் இந்துக்களின் வாழ்வில் ஒரு தெய்வீக முக்கோணமாக அமைகின்றது என்று மானுடவியல் ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர். திருக்கோயில்களில் வழங்கப்படும் பிரசாதம் பக்தர்களிடம் உளவியல் ரீதியாகவும் உடலியல் ரீதியாகவும் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றன என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.” (ப.284)
“…நாட்டுப்புற மக்களின் வாழ்வோடும் வளத்தோடும் திறந்த மனத்தோடும் வழிபடப்படும் தெய்வங்கள் பல. அவற்றில் ஒன்றுதான் மதுரை அருள்மிகு பாண்டிமுனீஸ்வரர். காவல் தெய்வங்களில் யோகநிலையில் அருள்பாலிப்பவர். புலால் மறுத்த சைவக்கடவுள் என்பதால், இவரைச் சமணத் துறவி என்றும், புத்தபிட்சு என்றும் கூறுவர்.” (ப.310)
“பொது ஆவுடையார் வழிபாடு இயற்கை வழிபாடாகவே தோற்றம் கொண்டுள்ளது. இயற்கைப் படைப்புகளுக்கு ஒருவித சக்தி உண்டு என மக்கள் நம்புகின்றனர். பால் வடிகின்ற மரங்களை இவர்கள் வெட்டுவதில்லை. அந்த மரங்களில் தெய்வங்கள் உறைந்திருக்கின்றன என்பது நம்பிக்கை. இயற்கை வழிபாட்டில் வேம்பு, ஆலமரம் போன்றவை முக்கியமானவை…” (ப.319)
எண்ணிலடங்கா தெய்வங்கள், தொடர்புடைய நம்பிக்கைகள், வழிபாட்டு முறைகள், சடங்குகள் என்ற ஒவ்வொரு நிலையிலும் ஆங்காங்கே காலப்போக்கில் சில மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளதையும் களப்பணி மூலமாகக் கட்டுரையாளர்கள் ஆவணப்படுத்தியுள்ளவிதம் போற்றத்தக்கவகையில் உள்ளது. அனைத்திற்கும் ஆணிவேராக உள்ளூர் மக்களின் நம்பிக்கை முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. பல சடங்குகளும், வழிபாட்டு முறைகளும், உணவு முறைகளும் காலங்காலமாகத் தொடர்ந்து வருவதைப் பார்க்கும்போது தமிழர் பண்பாட்டின் வீச்சு ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கத்தை அறியமுடிகிறது. இவ்வாறான ஓர் அரிய தொகுப்பினைக் கொணர்ந்த தொகுப்பாசிரியர் மற்றும் காலச்சுவடு பதிப்பகத்தின் முயற்சி போற்றத்தக்கதாகும். இத்தொகுப்பில் என்னுடைய கட்டுரை இடம்பெற வாய்ப்பு தந்தமைக்கு மனமார்ந்த நன்றி.
நூல்: நாட்டார் தெய்வங்களும் படையல்களும்: தமிழர் வழிபாட்டில் உணவு
தொகுப்பாசிரியர்: பக்தவத்சல பாரதி
வெளியீடு: காலச்சுவடு பப்ளிகேஷன்ஸ் (பி) லிட்., 669, கே.பி.சாலை, நாகர்கோவில் 629 001, தொலைபேசி 91-4652-278525, மின்னஞ்சல் publications@kalachuvadu.com
பதிப்பாண்டு: முதல் பதிப்பு, செப்டம்பர் 2026
விலை: ரூ.650
-----------------------------------------------------------
நன்றி: புக் டே இணையதளம்
-----------------------------------------------------------
