எட்டாம் திருமுறை : திருக்கோவையார் : மாணிக்கவாசகர்

2012 முதல் நாளொரு பதிகம் வாசித்து வரும் நிலையில் எட்டாம் திருமுறையில் திருவாசகத்தைத் தொடர்ந்து திருக்கோவையாரை (மாணிக்கவாசகர்) நிறைவு செய்துள்ளேன். பிற கோவைகளைப் போல பாட்டுடைத் தலைவராக மன்னர்களையோ வள்ளல்களையோ கொண்டு பாடப் பெறாமல், தில்லையில் கோயில் கொண்டிருக்கும் நாயகனையே தலைவனாகக் கொண்டு அமைந்துள்ளது. மற்ற கோவைகளைவிட தனக்கென சிறப்பினைக் கொண்டுள்ளது. 

கோவை நூல்களின் அமைப்பாக தலைவன், பாட்டுடைத்தலைவன், கிளவித்தலைவன், தலைவி, பாங்கர், இளையர், தோழி, செவிலி என்ற பாத்திரங்கள், அகத்திணையில் பொருட்பாடு, களவியல், கற்பியல்  என்ற வகையில், இதுவரை படித்த திருமுறைகளில் பொருளைப் புரிந்துகொள்வதற்குச் சற்றே சிரமமாக திருக்கோவையார் உள்ளதை உணரமுடிந்தது.  400 பாடல்களைக் கொண்ட திருக்கோவையாரில் தினமும் படித்து வந்ததில், சில பாடல்களைப் பொருளுடன் பகிர்வதில் மகிழ்கிறேன். வாருங்கள், வாசிப்போம். 

கரும்புறு நீலம் கொய்யல் 

தமிநின்று துயில்பயின்மோ

அரும்பெறல் தோழியொ(டு) ஆயத்து 

நாப்பண் அமரர்ஒன்னார்

இரும்புறு மாமதிப் பொன்இஞ்சி 

வெள்ளிப் புரிசையன்றோர்

துரும்புறச் செற்றகொற் றத்(து)எம் 

பிரான்தில்லைச் சூழ்பொழிற்கே. (167)

பொருள்: பிரிவதாக நினைத்த பெரிய மலைமேல் உண்டாகிய நாட்டினை உடையவன் அழகிய ஆபரணங்களையுடைய பாங்கியுடன் நித்திரை கொள்கென்று சொன்னது. 

தேவர்களுக்குப் பகைவராகிய அசுரருடைய இரும்பால் ஆகிய மிகப்பெரிய மதிலும், பொன் மதிலும், வெள்ளி மதிலும் அன்று ஓர் துரும்பின் தன்மையாய் உறும்படி அழித்த வெற்றியினையுடைய எம்முடைய சுவாமியுடைய பெரும்பற்றப்புலியூரைச சூழ்ந்த பொழிலிடத்தே, வண்டுகள் பொருந்தின நீலப்பூக்களைத் தனியே நின்று கொய்யாது ஒழிவாயாக. பெறுதற்கரிய தோழியுடனே ஆயக்கூட்டத்தில் நடுவே உறங்குவாயாக.  

நில்லா வளைநெஞ்சம் நெக்குரு

கும்நெடுங் கண்துயிலது

கல்லா கதிர்முத்தம் காற்றும்

எனக்கட்டு டுரைக்கதில்லைத்

தொல்லோன் அருள்களில் லாரிற்சென்

றார்சென்ற செல்லல்கண்டாய்

எல்லார் மதியே இதுநின்னை

யான்இன்(று) இரக்கின்றதே. (192)

பொருள் : பிரிந்தவர் வந்து நின்றபடியை அறிந்து நின்ற நாயகியுடைய நிலையைச் சிறப்புடைய தோழி சிறைப்புறமாகச் சொன்னது.

ஒளியார்ந்த சந்திரனே! திருஅம்பலத்தில் பழையவனுடைய அருளில்லாதாரைப் போலப் பிரிந்தவர், பிரிந்த துயரமெல்லாம் நீயே கண்டாய். ஆதலால் 'வளைகளும் தம்முடைய நிலைகளில் நின்றனவல்ல; நெஞ்சமானது நெகிழ்ந்து உருகா நின்றது. நெடுங்கண்கள் உறங்காவாய் ஒளியுடைத்தாகிய முத்துமாலைகளை இடா நின்றன; என்று சொல்லுவாயாக வேண்டும். இது நான் இப்பொழுது உன்னை வேண்டிக்கொள்கிறது.

ஏர்ப்பின்னை தோள்முன் மணந்தவன்

ஏத்த எழில்திகழும்

சீர்ப்பொன்னை வென்ற செறிகழ

லோன்தில்லைச் சூழ்பொழில்வாய்க்

கார்ப்புன்னை பொன்னவிழ் முத்த

மணலிற் கலந்தகன்றார்

தேர்ப் பின்னைச் சென்றஎன் நெஞ்(சு)என்

கொலாம்இன்று செய்கின்றதே. (273)

பொருள் : நாயகன் பிரிய அழகினையுடையாள் வாடியது.

அழகிய பின்னைப் பிராட்டி தோள்களை முன் பொருந்தின புருடோத்தமன் ஏத்தப் புகழ் விளங்கா நின்ற செம்பொன்னை வெற்றி செய்கிற வீரக்கழல் செறிந்த சீபாதங்களை உடையவன், அவனுடைய பெரும்பற்றப்புலியூரைச் சூழ்ந்த முத்தை ஒத்த வெள்ளிய மணலில் கூடிப் பிரிந்தவருடைய தேரின் பின்னே சென்ற என் நெஞ்சம் இவ்விடத்தினின்று செய்கின்றதென்னோ? அறிகின்றிலேன்.

கருந்தினை ஓம்பக் கடவுள்

கராவி நமர்கலிப்பச்

சொரிந்தன கொண்மூச் சுரந்ததன்

பேரரு ளால்தொழும்பிற்

பரிந்தெனை யாண்டசிற் றம்பலத்

தான்பரங் குன்றில்துன்றி

விரிந்தன காந்தள் வெருவரல்

காரென வெள்வளையே. (279)

பொருள் : காந்தளானது அரும்பத் தெய்வத்தினார் வந்த மழை காண் என்று ஆபரணங்களை உடைய பாங்கி மிகுத்துச் சொன்னது.

பச்சென்ற தினையைப் பரிகரிப்பதாகத் தெய்வத்திற்குப் பிரார்த்தனை பண்ணிக் கொண்டு நம்முடைய உறவினர் ஆரவரிக்க நீரைச் சொரிந்தன மேகங்களானவை; அப் பெரிய அருளைப் பொறுக்கமாட்டாமையினால் தானாளும் வாய்மை மறுத்து என்னை அடிமை கொண்ட திருச்சிற்றம்பலநாதனுடைய திருப்பரங்குன்றில் நெருங்கி விரிந்தன காந்தளானவை; வெள்ளிய வளைகளை உடையாய்! இது காரென்று பயப்படாதே. இது தெய்வ மழை காண்.

நன்றி:  

பன்னிரு திருமுறைகள்,  தொகுதி 12, மாணிக்கவாசகரின் திருக்கோவையார்,

உரையாசிரியர் வித்வான் எம். நாராயண வேலுப்பிள்ளை,

வர்த்தமானன் பதிப்பகம், சென்னை, 600 017

தொலைபேசி 28144995, 28140347, 43502995,

அலைபேசி :9094963125, 9941863542, 9380630192 (24 தொகுதிகள் ரூ.4500)

இதற்கு முன் நாம் வாசித்தது : எட்டாம் திருமுறை : திருவாசகம் : மாணிக்கவாசகர்

எட்டாம் திருமுறை : திருவாசகம் : மாணிக்கவாசகர்

2012 முதல் நாளொரு பதிகம் வாசித்து வரும் நிலையில் ஏழாம் திருமுறையைத் தொடர்ந்து அண்மையில் எட்டாம் திருமுறையில் திருவாசகத்தை (மாணிக்கவாசகர்) நிறைவு செய்துள்ளேன். திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர் ஆகியோரின் திருமுறைகளுடன் நோக்கும்போது அதிகமான மெய்யியல் சார்ந்த கருத்துகளை திருவாசகத்தில் காணமுடிகிறது. அதனால்தான் திருவாசகத்திற்கு உருகார் எவ்வாசகத்திற்கும் உருகார் என்று கூறுகின்றார்கள் போலுள்ளது. திருவாசகப் பாடல்களில் சிலவற்றைப் பொருளுடன் வாசிப்போம், வாருங்கள். 

5.திருச்சதகம்,  7.காருணியத்திரங்கல் (கருணையாலே இரங்கும்படி இறைவனை வேண்டுவதைக் குறிப்பது)

ஒருவனே போற்றி ஒப்பில் அப்பனே போற்றி வானோர்

குருவனே போற்றி எங்கள் கோமளக் கொழுந்து போற்றி

வருகஎன்று என்னை நின்பால் வாங்கிட வேண்டும் போற்றி

தருகநின் பாதம் போற்றி தமியனேன் தனிமை தீர்த்தே. (72)

தனிப்பெரும் முதல்வனே! வணக்கம்! நிகரில்லாத தந்தையே வணக்கம்! தேவர்களுக்குக் குருவானவனே வணக்கம்! எங்களுடைய அழகிய சோதியே, வணக்கம்! “இங்கே வா” என்று அடியேனை உன்னிடம் நீ அழைத்து ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். வணக்கம்! துணையற்ற என்னுடைய தனிமையை நீக்குக. உன்னுடைய திருவடித் துணையைத் தந்தருள்க வணக்கம்!

10.திருக்கோத்தும்பி, சிவனோடு ஐக்கியம் (அரச வண்டை அழைத்து இறைவன் திருவடிக் கமலத்தின்கண் சென்று ஊதவேண்டும் என்று கூறுவது போல அமைந்தது. இறைவன் திருவடிக்கண் பிரிவின் நிற்கும் பண்பு)

ஒன்றாய் முளைத்தெழுந்து எத்தனையோ கவடுவிட்டு

நன்றாக வைத்தென்னை நாய்சிவிகை ஏற்றுவித்த

என்தாதை தாதைக்கும் எம்மனைக்கும் தம்பெருமான்

குன்றாத செல்வற்கே சென்றுஊதாய் கோத்தும்பீ. (222)

அரச வண்டே! ஒரு பொருளாய் முளைத்துத் தோன்றியவன். எத்தனையோ கிளைகளாக விரிந்த எனக்கு நன்மை உண்டாக வைத்தவன். நாயைச் சிவிகையில் ஏற்றினாற் போல எனக்குச் சிறப்பு செய்தவன். என் தந்தைக்கும் தந்தையானவன். என் தாய்க்குத் தலைவன் போன்றவன். குறைவுபடாத அச் செல்வனிடத்தே சென்று நீ ரீங்காரம் செய்வாயாக!

15.திருத்தோணோக்கம், பிரபஞ்ச சுத்தி (தோணோக்கம் என்பது மகளிர் விளையாட்டுகளில் ஒன்று. மகளிர் ஒருவர் தோளை மற்றொருவர் அன்பொழுகத் தொட்டும் தட்டியும் மகிழ்ந்து விளையாடும் விளையாட்டாகும். உலகம் நிலையற்றது என்பதை உணர்ந்துஇறைவன் திருவருளால் அவன் திருவடிப்பேற்றினைப் பற்றி வாழ்வது பிரபஞ்ச சுத்தியாகும்.)

ஏழைத் தொழும்பனேன் எத்தனையோ காலமெல்லாம்

பாழுக்கு இறைத்தேன் பரம்பரனைப் பணியாதே

ஊழிமுதற் சிந்தாத நன்மணிவந் தென்பிறவித்

தாழைப் பறித்தவா தோணோக்கம் ஆடாமோ. (327)

அறிவில்லாத அடியேனாகிய நான் பல காலம் மேலான கடவுளை வணங்காமல் வீணாகக் கழித்தேன். அவ்வாறு இருந்தும் ஊழிமுதல்வனும் என்றும் அழியாத சிறந்த மாணிக்கம் போன்றவனுமாகிய எம் இறைவன் தானே எழுந்தருளி வந்து என் பிறவியின் வேரை பிடுங்கிக் களைந்தான். அதனைப் ப்டித் தோள் நோக்கம் ஆடுவோமாக.

25.ஆசைப்பத்து, ஆத்தும இலக்கணம் (ஆசைப்பத்து என்பது இறைவன் திருவடியை அடைவதற்கு ஆசைப்படும் தன்மையாகும். ஆன்மாவின் இயல்பு இறைவனை அடைய விரும்புவதே. இதனைக் கூறுவது ஆத்தும இலக்கணம்.)

கருடக் கொடியோன் காண மாட்டாக் கழற்சே வடியென்னும்

பொருளைத் தந்திங் கென்னை யாண்ட பொல்லா மணியேயோ

இருளைத் துரத்திட் டிங்கே வாவென் றங்கே கூவும்

அருளைப் பெறுவான் ஆசைப் பட்டேன் கண்டாய் அம்மானே. (418)

தலைவனே! கருடக் கொடியை உடைய திருமாலும் காண முடியாத வீரக் கழலணிந்த திருவடி என்கிற செல்வத்தை எனக்குக் கொடுத்து, இங்கு என்னை ஆட்கொண்ட தொளையில்லாத மாணிக்கம் போன்றவனே! ‘ஓ’, எனது அறியாமையை நீக்கி “இங்கே வா” என்று வீட்டுலகிற்கு என்னை அழைக்கின்ற உள் அருளைப் பெற நான் பெரிதும் ஆசைப்பட்டேன்.

31.கண்ட பத்து, நிருத்த தரிசனம் (நடராசப்பெருமானது திருநடனத்தைக் கண்டு வியந்து பாடியது. திருப்பெருந்துறையில் கண்ட பெருமானைத் திருக்கழுக்குன்றத்திலே மீண்டும் கண்டார். அவருடைய அருட்கூத்தைத் தில்லையில் கண்டு பாடியது. அதுவே நிருத்த தரிசனம்.)

சாதிகுலம் பிறப்பென்னும் சுழிப்பட்டுத் தடுமாறும்

ஆதமிலி நாயேனை அல்லலறுத்து ஆட்கொண்டு

பேதைகுணம் பிறருருவம் யான்எனதென் னுரைமாய்த்துக்

கோதிலமுது ஆனானைக் குலாவுதில்லை கண்டேனே. (479)

சாதி, குலம், பிறப்பு என்கின்ற சுழலிலே அகப்பட்டு அறிவு தடுமாறும் நாய் போன்றவன் நான். என்னுடைய பிறவித் துன்பத்தைத் தொலைத்து அடிமை கொண்டு, பேதை குணத்தையும், அன்னியர் வடிவம் என்ற எண்ணத்தையும், நான் எனது என்று சொல்லும் வார்த்தைகளையும் அறவே ஒழித்தான். அத்தகைய குற்றமற்ற அமுதம் போன்றவனை அழகு பொருந்திய தில்லையம்பலத்தில் கண்டேன்.

35.அச்சப் பத்து, ஆனந்தம் உறுதல் (உலக மக்கள் உண்மையறியாது உழல்வதைக் கண்டு அஞ்சிப் பாடியது அச்சப்பத்து. இறைவனது திருவருள் இறவா இன்பம் நல்கும். எனவே இது இன்பம் பெறுதல் என்னும் பொருளமைந்த ஆனந்தம் உறுதலாம்.)

பிணியெலாம் வரினும் அஞ்சேன் பிறப்பினோ டிறப்பும் அஞ்சேன்
துணிநிலா அணியினான்தன் தொழும்ப ரோடழுந்தி அம்மால்
திணிநிலம் பிளந்தும் காணாச் சேவடி பரவி வெண்ணீறு
அணிகிலா தவரைக் கண்டால் அம்மநாம் அஞ்சு மாறே.  (520)

எத்தகைய நோய் வந்தாலும் நான் அஞ்ச மாட்டேன். பிறப்பு இறப்பிற்கும் நான் அஞ்ச மாட்டேன். பிறைச் சந்திரனைச் சூடியவன். தொண்டரோடு பொருந்தியவன். அந்தத் திருமால் தான் காணவேண்டுமென்று வலிமையான நிலத்தை அகழ்ந்து பார்த்தும் காண முடியாத சிவந்த திருவடியையுடையவன். அத்திருவடியைத் துதித்துத் திருவெண்ணீறு அணியாதவரைக் கண்டால், ஐயோ, நான் அஞ்சுகின்ற வகையை என்னவென்று சொல்வேன்!   

நன்றி:  

பன்னிரு திருமுறைகள்,  தொகுதி 11, மாணிக்கவாசகரின் திருவாசகம்,

உரையாசிரியர் புலவர் அ.மாணிக்கம்,

வர்த்தமானன் பதிப்பகம், சென்னை, 600 017

தொலைபேசி 28144995, 28140347, 43502995,

அலைபேசி :9094963125, 9941863542, 9380630192 (24 தொகுதிகள் ரூ.4500) 

ஏழாம் திருமுறை : சுந்தரர் தேவாரம்

தினமும் நாளொரு பதிகம் வாசித்து வரும் நிலையில் ஆறாம் திருமுறையைத் தொடர்ந்து அண்மையில் ஏழாம் திருமுறையை (சுந்தரர் தேவாரம்) நிறைவு செய்துள்ளேன். சைவ சமய ஆசாரியருள் மூன்றாமவராக உள்ள சுந்தரர் தம்பிரான் தோழர் என்றும், வன்தொண்டர் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றார்.  பெரிய புராணம் தோன்றுவதற்குக் காரணமாக அமைந்த திருத்தொண்டத்தொகையைப் பாடிய பெருமையும் இவருக்கு உண்டு. சுந்தரர் பாடல் பெற்ற இத்தலங்களுக்கு கோயில் உலாவின்போது செல்லும் அரிய வாய்ப்பு கிடைத்தது. தலங்களைக் காண்போம், சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகளின் பாடல்களில் சிலவற்றைப் பொருளுடன் வாசிப்போம், வாருங்கள். 

திருஎதிர்கொள்பாடி (மேலைத்திருமணஞ்சேரி) (ஐராவதேஸ்வரர்)

தந்தை யாரும் தவ்வை யாரும்

எட்டனைச்சார் வாகார்

வந்து நம்மோடு உள்அ ளாவி

வானநெறி காட்டும்

சிந்தையீரே நெஞ்சி னீரே

திகழ்மதியும் சூடும்

எந்தை கோயில் எதிர்கொள் பாடி

என்பதுஅடை வோமே. (9) ப.92

நெஞ்சீரே, தந்தையாரும் தமக்கையாரும் நமக்கு எள்ளளவும் துணையாகமாட்டார். ஆதலின் நீர் எம்பால் வந்து உள்ளாய்க் கலந்து உசாவி, எமக்கு வீட்டு நெறியைக் காட்ம் நினைவுடையீராயின், விளங்குகின்ற திங்களைச் சூடும நம் தந்தை கோயிலை திருஎதிர்கொள்பாடி எனப்படுவதாகிய ஊரிடத்துச் சென்று அடைவோம், வாரீர்.

திருக்கலயநல்லூர் (சாக்கோட்டை) (அமிர்தகலசநாதர்)

தண் கமலம் பொய்கை புடை சூழ்நதழகார் தலத்தில்

தடங்கொள்பெருங் கோயில்தனில் தக்கவகை யாலே

வண்கமலத் தயன்முன்னாள் வழிபாடு செய்ய

மகிழ்ந்தருளி இருந்தபரன் மருவிய ஊர் வினவில்

வெண்கவரி கரும்பீலி வேங்கையொடு கோங்கின்

விரைமலரும் விரவுபுனல் அரிசிலின்தென் கரைமேல்

கண்கமுகின் பூம்பாளை மதுவாசங் கலந்த

கமழ்தென்றல் புகுந்துலவு கலயநல்லூர் காணே. (10), ப.155

திருக்குளத்தையுடைய இப்பெருங் கோயிலின்கண் முறைப்படி பிரமதேவன் முற்காலத்தில் வழிபாடு செய்ய, அதற்கு மகிழ்ச்சியுற்றிருந்த சிவபெருமான் எழுந்தருளியுள்ள ஊர் யாது? என்று வினவின் பல வளங்களையும் கொழித்துக்கொண்டு வருகின்ற அரிசிலாற்றின் தென் கரையில் மணம் வீசும் தென்றல் காற்றுப் புகுந்து உலாவுகின்ற திருக்கலயநல்லூரேயாம்.

திருப்பழமண்ணிப்படிக்கரை (நீலகண்டேஸ்வரர்)

உங்கைக ளாற்கூப்பி உகந்

தேத்தித் தொழுமின்தொண்டீர்

மங்கையொர், கூறுடையான் வா

னோர்முத லாய பிரான்

அங்கையில் வெண்மழுவன் அலை

யார்கதிர் மூவிலைய

மங்கைய பாதனிடம் பழ

மண்ணிப் படிக்கரையே. (5), ப.194

தொண்டர்களே, உமையை ஒரு கூற்றில் உடையவனும், தேவர்களுக்கு முதற்பொருளாய தலைவனும், அகங்கையில் வெள்ளிய மழுவை உடையவனும், கொல்லுதல் பொருந்திய ஒளியுடைய முத்தலை வேலை (சூலத்தை) ஏந்திய தாமரை மலர் போலும் பாதங்களையுடையவனும் ஆகிய இறைவனது இடமாகிய திருப்பழ மண்ணிப்படிக்கரையை விரும்பித் துதித்து, உங்கள் கைகளால் கூப்பித் தொழுங்கள்.

திருக்கற்குடி (உச்சிநாதர்)

சந்தார் வெண்குழையாய்

சரிகோவண ஆடையனே

பந்தா ரும்விரலாள்

ஒருபாகம் அமர்ந்தவனே

கந்தார் சோலைகள்சூழ்

திருக்கற்குடி மன்னிநின்ற

எந்தாய் எம்பெருமான்

அடியேனையும் ஏற்றுக்கொள்ளே. (5) ப.226

அழகு நிறைந்த வெள்ளிய குழையை அணிந்தவனே, சரிந்த கோவணமாக உடுக்கப்பட்ட  ஆடையை உடையவனே, பந்தின்கண் பொருந்திய விரல்களையுடைய உமைய ஒரு பாகத்தில் விரும்பிக் கொண்டவனே, மணமிக்க சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கற்குடியில் நிலைபெற்றிருக்கின்ற என் தந்தையே, எங்கள் கடவுளே,  அடியேனையும் ஏற்று உய்யக்கொண்டருளுக.

திருப்புறம்பயம் (சாட்சிநாதேஸ்வரர்)

பண்டரீயன செய்ததீமையும்

பாவமும்பறை யும்படி

கண்டரீயன கேட்டிற்கவ

லாதுஎழுமட நெஞ்சமே

தொண்டரீயன பாடித்துள்ளிநின்று

ஆடிவானவர் தாந்தொழும்

புண்டரீக மலரும்பொய்கைப்

புறம்பயந்தொழப் போதுமே. (9)  ப.283

அறியாமை நிறைந்த மனமே. முற்பிறப்பில் நீக்குவதற்கு அரியனவாகச் செய்த தீய செயல்களின் பழக்கமும் அச்செயல்களால் வந்த பாவமும் விரைய நீங்கும்படி நான் கண்ட அரிய வழிகளை நீ கேட்டு நடப்பதாயின் தேவர்கள் பாடியும் ஆடியும் தொழுகின்ற, பொய்கைகளையுடைய திருப்புறம்பயத்தை வணங்கச் செல்வோம், கவலைப்படாமல் புறப்படு.

திருப்புன்கூர் (சிவலோகநாதர்)

நற்றமிர் வல்ல ஞானசம் பந்தன்

நாவினுக்கு அரையன் நாளைப்போ வானும்

கற்ற சூதன்நற் சாக்கியன் சிலந்தி

கண்ணப் பன்கணம் புல்லன்என் றிவர்கள்

குற்றம் செய்யினும் குணம் எனக் கருதும்

கொள்கை கண்டுநின் குறைகழல் அடைந்தேன்

பொற்றி ரள்மணிக் கமலங்கள் மலரும்

பொய்கை சூழ்திருப் புன்கூர் உளானே (4), ப.425

தாமரைப் பொய்கைகள் சூழ்ந்த திருப்புன்கூரில் பொருந்தியிருப்பவனே. நல்ல தமிழைப் பாடவல்ல ஞானசம்பந்தரும், திருநாவுக்கரசரும், திருநாளைப்போவாரும், மூர்க்க நாயனாரும், சாக்கிய நாயனாரும், சிலந்தியும், கண்ணப்பரும் ஆகிய இவரிகள் குற்றமான செயல்களைச் செய்திருந்தும், அவைகளைக் குணமான செயல்களாகக் கருதும் உனது திருவுள்ளத்தின் தன்மையை அறிந்து அடியேன் உனது கழலணிந்த திருவடியை அடைந்தேன், என்னை ஏற்றுக்கொள்வீராக.

தற்போது எட்டாம் திருமுறை வாசிக்க ஆரம்பித்துள்ளேன். இதில் மாணிக்கவாசகர் அருளிய திருவாசகமும், திருக்கோவையாரும் இடம்பெறுகின்றன.  

பன்னிரு திருமுறைகள்,  தொகுதி 10, சுந்தரர் தேவாரம்,

உரையாசிரியர் வித்வான் எம்.நாராயண வேலுப்பிள்ளை,

வர்த்தமானன் பதிப்பகம், சென்னை, 600 017

தொலைபேசி 28144995, 28140347, 43502995,

அலைபேசி :9094963125, 9941863542, 9380630192 (24 தொகுதிகள் ரூ.4500) 

முதல் மூன்று திருமுறைகள் : திருஞானசம்பந்தர் தேவாரம்
நான்காம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்
ஐந்தாம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்
ஆறாம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

ஆறாம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

தினமும் ஒரு தேவாரப் பதிகம் படிக்க ஆரம்பித்து, அண்மையில் ஆறாம் திருமுறையினை நிறைவு செய்துள்ளேன்.  

நான்கு மற்றும் ஐந்தாம் திருமுறைகளில் இருப்பன போலவே இத்திருமுறையிலும் இறைவன், இயற்கை, பக்தி, இறைவனை அடையும் வழி என்ற பல நிலைகளில் நாவுக்கரசப்பெருமான் பாடுகின்றார். ஆறாம் திருமுறையிலிருந்து அவரது பாடல்களில் சிலவற்றைப் படிப்போம். 

  1) திருவலஞ்சுழியும் திருக்கொட்டையூர்க் கோடீச்ரமும்

இவ்விரு கோயில்களுக்கும் நான் சென்றுள்ளேன். ஒரே பதிகத்தில் இரு கோயில்களைப் பாடும் வகையில் இப்பதிகம் சிறப்பு பெறுகிறது. 

கருமணிபோற் கண்டத் தழகன் கண்டாய்

கல்லால் நிழற்கீ ழிருந்தான் கண்டாய்

பருமணி மாநாகம் பூண்டான் கண்டாய்

பவளக்குன் றன்ன பரமன் கண்டாய்

வருமணிநீர்ப் பொன்னிவலஞ் சுழியான் கண்டாய்

மாதேவன் கண்டாய் வரதன் கண்டாய்

குருமணி போல் அழகமருங் கொட்டையூரிற்

கோடீச் சரத்துறையுங் கோமான் தானே. 

(பதிகத்தொடர் எண்.286 பாடல் எண்.1) 

நிறம்  வாய்ந்த மணிபோன்ற அழகுடையவனும், கொட்டையூரிலுள்ள கோடீச்சரத்துறையும் தலைவனுமாகிய சிவபெருமான் நீலமணி போல் திகழும் அழகு மிக்கவனும் கல்லால மர நிழலில் இருந்தவனும், பெரிய மாணிக்க மணிகளை உடைய பெரிய பாம்பினை அணியாகப் பூண்டவனும், பவளக்குன்று போல் காட்சி அளிக்கும் மேலோனும், தெளிந்த நீர் ஓடிவரும் காவிரியின் கரையில் உள்ள வலஞ்சுழியில் உறைபவனும், தேவர்க்கெல்லாம் தலைவன் ஆகிய தேவனும், யாவர்க்கும் வரம் அருளும் வரதனும் ஆவான்.

 2) திருவீழி்மிழலை

வௌவால்நத்தி மண்டபம் என்ற சிறப்பான மண்டபத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்வது திருவீழிமிழலைக் கோயில். அக்கோயில் பற்றிய பதிகத்தில் சமணப்பற்றை நீக்கியதைப் பற்றிக் கூறுகிறார்.

தண்மையொடு வெம்மைதா னாயி னான்காண்

சக்கரம்புட் பாகற் கருள்செய் தான்காண்

கண்ணுமொரு மூன்றுடைய காபாலிகாண்

காமனுடல் வேவித்த கண்ணினான்காண்

எண்ணில்சமண் தீர்த்தென்னை யாட்கொண் டான்காண்

இருவர்க் கெரியா யருளி னான்காண்

விண்ணவர்கள் போற்ற இருக்கின் றான்காண்

விண்ணிழி தண்வீழி மிழலை யானே.

(பதிகத்தொடர் எண்.265 பாடல் எண்.3) 

விண்ணிழிதண் வீழிமிழலையான் தண்மை வெம்மை என்ற இரு திறமும் உடையவனாய்த் திருமாலுக்குச் சக்கரத்தை அருளியவனாய், மூன்று கண்களை உடையவனாய், காபாலக்கூத்து ஆடுபவனாய், காமன் உடலைச் சாம்பலாக்கிய நெற்றிக் கண்ணனா, என் உள்ளத்தில் இருந்த சமண சமயப் பற்றினை நீக்கி என்னை ஆட்கொண்டவனாய், பிரமன் திருமால் இருவருக்கும் தீப்பிழம்பாய்க் காட்சி வழங்கியவனாய்த் தேவர்கள் துதிக்குமாறு உள்ளான்.

3) திருஆவடுதுறை

சிவனைப் பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே என்கிறார் திருவாவடுதுறைப் பதிகத்தில் நாவுக்கரசர்.

துறந்தார்தந் தூநெறிக்கண் சென்றே னல்லேன்

துணைமாலை சூட்ட நான் தூயே னல்லேன்

பிறந்தேன்நின் திருவருளே பேசி னல்லாற்

பேசாத நாளெல்லாம் பிறவா நாளே

செறிந்தார் மதிலிலங்கைக் கோமான் தன்னைச்

செறுவரைக்கீ ழடர்த்தருளிச் செய்கை யெல்லாம்

அறிந்தேன் அடியேனை அஞ்சே லென்னாய்

ஆவடுதண் டுறையும் அமர ரேறே.

(பதிகத்தொடர் எண்.260 பாடல் எண்.10)

ஆவடுதுறைத் தேவர் பெருமானே. துறந்தவர் செல்லும் தூய நெறியிலே வாழ்கின்றேன் அல்லேன். உனக்கு இணையான மாலைகளைச் சூட்டும் தூய்மை உடையேன் அல்லேன். உன் திருவருளைப் பற்றிப் பேசியும் அப்படிப் பேசாத நாள்களைப் பயனற்ற நாள்களாகக் கணக்கிட்டு வாழ்கின்றேன். செறிவாகப் பொருந்திய மதில்களை உடைய இலங்கை அரசனாகிய இராவணனைச் செறிவான கயிலை மலைக்கீழ் நசுக்கிப் பின் அவனுக்கு அருளிய உன் செயல்களை எல்லாம் அறிந்த அடியேனை அஞ்சேல் என்பாயாக.

4) திருப்பழனம்

இப்பதிகத்தில் சூலை நோயை நீக்கி இறைவன் ஆட்கொண்டதைப் பற்றிப் பாடுகின்றார்.

அலையார் கடல்நஞ்ச முண்டார் தாமே

அமரர்களுக் கருள்செய்யும் ஆதி தாமே

கொலையாய கூற்ற முதைத்தார் தாமே

கொல்வேங்கைத் தோலொன் றசைத்தார் தாமே

சிலையால் புரமூன் றெரித்தார் தாமே

தீநோய் களைந்தென்னை யாண்டார் தாமே

பலிதேர்ந் தழகாய பண்பர் தாமே

பழன நகரெம் பிரானார் தாமே.

(பதிகத்தொடர் எண்.249 பாடல் எண்.1)

   

திருப்பழனத்திலே உகந்தருளி உறையும் எம் பெருமான் அலைகள் பொருந்திய கடலின் நஞ்சினை உண்டவர். தேவர்களுக்கு அருள் செய்யும் முதற்பொருள். உயிர்களைக் கவரும் கூற்றினை உதைத்தவர். தம்மால் கொல்லப்பட்ட வேங்கைப் புலியின் தோலை உடுத்தவர். வில்லால் திரிபுரத்தை எரித்தவர். கொடிய சூலை நோயைப் போக்கி என்னை ஆட்கொண்டவர். பிச்சை எடுக்கும் நிலையிலும் அழகான பண்புடையவர்.

5) திருச்செங்காட்டாங்குடி

இப்பதிகத்தில் தன்னை நாயேன் என்கிறார்.

கந்தமலர்க் கொன்றையணி சடையான் தன்னை

கதிரவிடுமா மாணிபிறங்கு கனகச் சோதிச்

சந்தமலர்த் தெரிவை யொரு பாகத்தானைச்

சடையான் தன்னைசராசரநற் றாயானை நாயேன் முன்னைப்

பந்தமறுத் தாளாக்கப் பணிகொண் டாங்கே

பன்னியநூல் தமிழ்மாலை பாடு வித்தென்

சிந்தைமயக் கறுத்ததிரு வருளினானைச்

செங்காட்டங் குடியதனிற் கண்டேன் நானே.

(பதிகத்தொடர் எண்.297 பாடல் எண்.4)

மணங்கமழும் கொன்றை மலரையணிந்த சடையானும் சிறந்த மரகதமணி உமிழும் ஒளியுடனே விளங்கும் பன்னின் ஒளிபோல அழகிய மலரணிந்த உமையின் ஒரு பாகத்தொடு தன் பாகம் விளங்குபவனும், இயங்குதிணை நிலைத்திணைப் பொருள்களுக்கு நற்றாய் ஆனவனும், நாயேனுடைய பழைய வினையை அறுத்து அடிமை கொள்ள என் தொண்டினை மதித்துக் கொண்டாற் போல முன்னையோர் உரைத்த இலக்கண நெறியின்  அமைந்த தமிழ் மாலையை யான் பாடச் செய்து அதனால் என் மனத்து மண்டிய மயக்கத்தைப் போக்கிய திருவருளைச் செய்தவனும் ஆகிய சிவபெருமானை நான் செங்காட்டாங்குடியில் கண்டேன்.

------------------------------------------------------------------------------------------------

பன்னிரு திருமுறை மூலமும் உரையும், தொகுப்பாசிரியர் சதுரா ஜீ.ச.முரளி, சதுரா பதிப்பகம், சோமங்கலம், சென்னை, 2008  

-----------------------------------------------------------------------------------------------

முதல் மூன்று திருமுறைகள் : திருஞானசம்பந்தர் தேவாரம்

நான்காம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

ஐந்தாம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

ஐந்தாம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

தினமும் ஒரு தேவாரப் பதிகம் படிக்க ஆரம்பித்து, ஞானசம்பந்தர் தேவாரத்தினையும், நாவுக்கரசர் தேவாரத்தில் முதல் திருமுறையினையும் நாவுக்கரசர் தேவாரத்தில் நான்கு மற்றும் ஐந்தாம் திருமுறையினை நிறைவு செய்து, ஆறாம் திருமுறை வாசிக்கத் துவங்கியுள்ளேன். பிரபந்தத்தில் திருமங்கையாழ்வார் அருளிய பெரிய திருமொழியினைத் தொடர்கிறேன். 

நான்காம் திருமுறையில் இருப்பது போலவே நாவுக்கரசர் இறைவனையும், இயற்கையையும், பிற சமயங்களையும் பாடியுள்ள விதம் மனதில் பதியும் வகையில் உள்ளது. அவருடைய வயதின் முதிர்ச்சியை அவரது சில பாடல்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன. ஐந்தாம் திருமுறையிலிருந்து அவரது பாடல்களில் சிலவற்றைப் படிப்போம்.

1) திருமீயச்சூர்

இறைவனுக்கு ஏற்றமுடைய கோயிலாக திருமீயச்சூர் கோயிலைப் போற்றுகிறார். 

தோற்றுங் கோயிலுந் தோன்றிய கோயிலும்
வேற்றுக் கோயில் பலவுள மீயச்சூர்க்
கூற்றம் பாய்ந்த குளிர்புன் சடையாற்
கேற்றங் கோயில்கண் டீரிளங் கோயிலே.
(பதிகத்தொடர் எண்.124 பாடல் எண்.1) 

இந்நாள் வரை தோன்றிய கோயில்களும், இனித் தோன்றும் கோயில்களும், வேற்றுக் கோயில்களும் பலவுளேனும், கூற்றுவனைத் தடிந்த குளிர்ந்த புன்சடை உடைய அரனுக்கு மீயச்சூர் இளங்கோயிலே ஏற்றம் உடைய கோயிலாகும்.

2) திருக்கடம்பூர்

திருக்கடம்பூர் பதிகப் பாடல் ஒன்றில் தன் கடன் பணிசெய்து கிடப்பதே என்கிறார். அப்பாடலைப் பார்ப்போம். 

நங்க டம்பனைப் பெற்றவன் பங்கினன்
தென்க டம்பைத் திருக்கரக் கோயிலான் 
தன்க டன்னடி யேனையுந் தாங்குதல்
என்க டன்பணி னெசய்து கிடப்பதே.
(பதிகத்தொடர் எண்.132 பாடல் எண்.9) 

கடம்ப மாலை சூடிய நம் முருகனைப் பெற்ற உமாதேவியினைப் பஙகில் உடையவனாகிய தென் கடம்பைத் திருக்கரக்கோயிலான் தன் கடன் அடியேன் போன்றோரைத் தாங்குதல்;  என் போன்றோர் கடன் பணி செய்து தற்போதம் இன்றி இருத்தல்.

3) திருவாய்மூர்

இப்பதிகத்தின் ஒரு பாடலில் திருமறைக்காட்டில் கதவு திறக்கப் பாடிய ஞானசம்பந்தரையும், செந்தமிழையும் போற்றிவிட்டு, இறைவனை பித்தரே என்று ஏத்துகிறார்.

திறக்கப் பாடிய என்னினுஞ் செந்தமிழ்
உறைப்புப் பாடி யடைப்பித்தா ருந்நின்றார்
மறைக்க வல்லரோ தம்மைத் திருவாய்மூர்ப்
பிறைகொள் செஞ்சடை யாரிவர் பித்தரே.
(பதிகத்தொடர் எண்.163 பாடல் எண்.8)

   

வேதங்களால் பூசைக்கப்பெற்று அடைக்கப்பெற்றிருந்த மறைக்காட்டுத் திருகதவத்தைத் திறக்குமாறு பாடிய என்னினும், செந்தமிழ்ப்பாடலை உறுதியுடன் பாடி அடைப்பித்தவராகிய திருஞானசம்பந்தப்பிள்ளையார் உதோ நின்றார். திருவாய்மூரில் பிறையைக் கொண்ட செஞ்சடை உடையாராகிய பெருமான் தம்மை மறைக்க வல்லலோ? இவர் பித்தரேயாவர்.

4) பொது

ஒன்று முதல் பத்து என்ற எண்களைக் கொண்டு ஆரம்பிக்கும் இப்பதிகப் பாடல்களில் ஒன்றை அவர் பாட நாம் கேட்போம்.

ஏழு மாமலை யேழ்பொழில் சூழ்கடல்
ஏழு போற்றுமி ராவணன் கைந்நரம்
பேழு கேட்டருள் செய்தவன் பொற்கழல்
ஏழுஞ் சூழடி யேன் மனத் துள்ளவே.
(பதிகத்தொடர் எண்.202 பாடல் எண்.7) 

ஏழு மலை, ஏழு புவனம், ஏழ் கடல் போற்றும் இராவணனது ஏழிசை கேட்டு அருள் செய்தவன். அவன் திருவடிகள் எழு பிறவிகளிலும் என்னுள்ளத்தின்கண்ணே உள்ளன.

5) பொது

புழுவினுடன் தம்மை ஒப்புநோக்கி அவர் தன்னைப் புழுவினும் கடையேன் என்று கூறும் பாடலைக் கேட்போம்.

புழுவுக் குங்குணம் நான்னெக் கும்மதே
புழுவுக் கிங்கெனக் குள்ளபொல் லாங்கில்லை
புழுவி னுங்கடை யேன்புனி தன்தமர்
குழுவுக் கெவ்விடத் தேன்சென்று கூடவே.
(பதிகத்தொடர் எண்.204 பாடல் எண்.4) 

புழுவுவக்கும் குணம் நான்கு. எனக்கும் அவ்வாறே. ஆயினும் எனக்குள்ள பொல்லாங்கு புழுவுக்கில்லையாதலின் புழுவினுங்கடையேனாகிய அடியேன் புனிதனாகிய பெருமானைச் சார்ந்தஅடியார் கழுவினுக்குச் சன்றுகூட எவ்விடத்தை உடையேன் ஆவேன்?

பன்னிரு திருமுறை மூலமும் உரையும், தொகுப்பாசிரியர் சதுரா ஜீ.ச.முரளி, சதுரா பதிப்பகம், சோமங்கலம், சென்னை, 2008 
இதற்கு முன் நாம் வாசித்தவை : 
முதல் மூன்று திருமுறைகள் : திருஞானசம்பந்தர் தேவாரம்
நான்காம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

------------------------------------------------------------------------------------------------

சோழநாட்டில் பௌத்தம் வலைப்பூவில், The New Indian Express இதழில் வெளியான ஆய்வு தொடர்பான பேட்டியைப் பகிர்ந்துள்ளேன். அப்பேட்டியைக் காண அழைக்கிறேன்.
Tracing footprints of Buddhism in Chola country

-----------------------------------------------------------------------------------------------

நான்காம் திருமுறை : திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

தினமும் ஒரு தேவாரப் பதிகம் படிக்க ஆரம்பித்து, ஞானசம்பந்தர் தேவாரத்தினை நிறைவு செய்த பின் அண்மையில் நாவுக்கரசர் தேவாரம் (4ஆம் திருமுறை) முதல் திருமுறையினை நிறைவு செய்துள்ளேன். சமண சமயம் தொடர்பான கருத்துக்களையும், அவருடைய அனுபவங்களையும் அவர் பகிர்ந்துள்ள விதம் சைவத்தின் மீதான அவருடைய ஈர்ப்பை அதிகமாக வெளிப்படுத்துகிறது. பிற நிலைகளில் ஞானசம்பந்தர் தேவாரத்தில் போலவே இறைவனையும், இயற்கையையும் பாடும் பாடல்களைக் காணமுடிகிறது. ஒவ்வொரு பதிகத்திலும் வித்தியாசமான நடையினைக் கொண்டுள்ள அவரது பாடல்களில் சிலவற்றைப் படிப்போம்.

 

1) பொது : விடந்தீர்த்த திருப்பதிகம்

இப்பதிகத்தில் ஒவ்வொரு பாடலின் முதல் அடியின் முதல் சொல்லும் ஒன்று முதல் பத்து வரையிலான எண்களைக் கொண்டு அமையும் வகையில் பாடியுள்ளார்.

பத்துக்கொ லாமவர் பாம்பின்கண் பாம்பின்பால்
பத்துக்கொ லாமெயி றுந்நெரிந்துனக்கன
பத்துக்கொ லாமவர் காயப்பட் டான்றலை
பத்துக்கொ லாமடி யார்செய்கைதானே.

(பதிகத்தொடர் எண்.18 பாடல் எண்.10)

அவர் அணிந்த ஐந்தலைப்பாம்பின் கண்களும் உயிரைப் போக்கும் பற்களும் பத்து. அவரால் கோபிக்கப்பட்ட இராவணனுடைய தலைகளும் பத்து. அவர் அழுத்தியதால் நொறுங்கிய அவன் பற்களும் பத்து. அப்பெருமானுடைய அடியார்களுடைய தசகாரியம் என்னும் செயல்களும் பத்துப் போலும்.

2) பொது : திருஅங்கமாலை

இப்பதிகத்தில் உடல் உறுப்புகள் ஒவ்வொன்றினையும் குறித்து முதல் சொல் வரும் வகையில் தலையே, கண்ணே, செவியே இறைவனை வணங்கு என்று கூறுகிறார். பின்வரும் பாடல் கண்காள் எனத் தொடங்குகிறது.

கண்காள் காண்மின்களோ - கடல்
நஞ்சுண்ட கண்டன்றன்னை
எண்டோள் வீசிநின் றாடும்பி ரான்றன்னை
கண்காள் காண்மின்களோ.
(பதிகத்தொடர் எண்.9 பாடல் எண்.2) 
 

கண்களே, கடல்விடத்தை உண்ட நீலகண்டனாய் எட்டுத் தோள்களையும் வீசிக்கொண்டு நின்ற நிலையில் ஆடும் பெருமானைக் காணுங்கள்.

3) திருவாரூர்

இப்பதிகத்தில் உடலைப்பற்றியும், உடலுக்குள்ள ஒன்பது வாசல்களைப் பற்றியும், அவை தரும் துன்பங்களைப் பற்றியும் கூறுகிறார்.


புழுப்பெய்த பண்டி தன்னைப் புறமொரு தோலான் மூடி
ஒழுக்கறா வொன்ப துவா யொற்றுமை யொன்றுமில்லை
சழக்குடை இதனு ளைவர் சங்கடம் பலவுஞ் செய்ய

அழிப்பனாய் வாழ மாட்டே னாரூர்மூ லட்ட னீரே. 

(பதிகத்தொடர் எண்.52 பாடல் எண்.2)

   

ஆரூர் மூலட்டனீரே ! புழுக்களை உள்ளே அடக்கிவைத்த வண்டியை வெளியே ஒரு தோலினாலே மறைத்து, திரவம் ஒழுகுதல் நீங்காத ஒன்பது வழிகள் ஒன்றற்கு ஒன்று ஒவ்வாத வகையில் அதன்கண் அமைய, இவ்வண்டிற்குள் குற்றமுடைய ஐம்பொறிகளும் பல துயரங்களை விளைவிக்க, அவற்றால் கலக்கமுற்று வாழ இயலாதேனாய் உள்ளேன்.

 

4) கோயில்

சிதம்பரத்தில் பாடிய இப்பதிகத்தில் மனிதராய்ப் பிறப்பெடுக்க விரும்பத்தக்க செயலாக இறைவனைக் காண்பதைக் கூறுகிறார். 

குனித்த புருவமுங கொவ்வைச்செவ் வாயிற் குமிண்சிரிப்பும்
பனித்த சடையும் பவளம்போன் மேனியிற் பால்வெண்ணீறும்
இனித்த முடைய வெடுத்தபொற் பாதமுங் காணப்பெற்றால்
மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவ தேயிந்த மாநிலத்தே.
(பதிகத்தொடர் எண்.81 பாடல் எண்.4) 

வளைந்த புருவங்களையும், கொவ்வைக்கனி போன்ற சிவந்த வாயிலே முகிழ்க்கும் புன்னகையையும், கங்கையால் ஈரமான சடைமுடியையும், பவளம் போன்ற சிவந்த மேனியில் அணிந்த பால் போன்று வெண்மையான வெண்ணீற்றுப் பூச்சினையும், பேரின்பம் நல்கும் தூக்கிய திருவடிகளையும்  காணும் வாய்ப்பினைப் பெறுவதாம் பட்சத்தில் இவ்வுலகில் மனிதராய்ப் பிறப்பெடுத்தலும் விரும்பத்தக்க செயலாகும். 

5) திருவையாறு

திருவையாற்றில் இவர் பல பதிகங்களைப் பாடியுள்ளார். இருப்பினும் இறைவனின் திருவடிகளின் பெருமையை அவர் சொல்ல நாம் கேட்போம்.

பாடகக் கால்கழற் கால்பரி திக்கதி ருக்கவந்தி
நாடகக் கானங்கை முன்செங்க ணேனத்தின் பின்னடந்த
காடகக் கால்கணங் கைதொழுங் காலெங் கணாய் நின்ற கால்
ஆடகக் காலரி மாறேர வல்லனை யாற்றனவே.
 (பதிகத்தொடர் எண்.98 பாடல் எண்.2) 

பாடகம் என்ற மகளிர் கால் அணியை அணிந்த திருவடி, கழல் என்ற ஆடவர் காலணியை அணிந்த திருவடி, சூரியனுடைய கதிர்கள் மறைதற்குரிய மாலையிலே கூத்தாடும் திருவடிகள், பார்வதிக்கு முன்னர் சிவந்த கண்களை உடைய பன்றியின் பின்னே காட்டுப்பகுதியில் நடந்த திருவடிகள், அடியவர் கூட்டங்கள் வழிபடும் திருவடிகள், எமக்குப் பற்றுக்கோடாய் நிற்கும் திருவடிகள், அரியாகிய திருமால் திருவடியின் இருப்பைப் பன்றி வடிவெடுத்துப் பூமியை அகழ்ந்துசென்று ஆராயுறு பேராற்றலுடையன என்னுமாறு ஐயாற்று எம்பெருமானுடைய திருவடிகள் உள்ளன.

பன்னிரு திருமுறை மூலமும் உரையும், தொகுப்பாசிரியர் சதுரா ஜீ.ச.முரளி, சதுரா பதிப்பகம், சோமங்கலம், சென்னை, 2008  

நாம் முன்னர் நிறைவு செய்தது
ஞானசம்பந்தர் தேவாரம் (முதல் மூன்று திருமுறைகள்)